วิทยาศาสตร์ คือหนึ่งในไข่มุกอันงดงามที่สุดในประวัติศาสตร์ความก้าวหน้าของอารยธรรมมนุษย์
ในแม่น้ำสายยาวแห่งประวัติศาสตร์จักรวรรดิ มีช่วงเวลาสามร้อยปีที่ได้เป็นพยานถึงความรุ่งเรืองและเสื่อมถอยของวิทยาศาสตร์
ร้อยปีแรก คือยุคบุกเบิกของวิทยาศาสตร์
เหล่านักวิทยาศาสตร์ผู้บุกเบิกที่เริ่มก้าวเข้าสู่แวดวงนี้เป็นคนแรก ได้ค้นพบสัจธรรมและกฎเกณฑ์ต่างๆ แล้วทำการพิสูจน์ สร้างกรอบและวางรากฐานอันมั่นคงให้กับการพัฒนาของวิทยาศาสตร์
ผู้คนทั้งโลกโห่ร้องยินดีให้แก่พวกเขา
พวกเขาถูกยกย่องให้เป็นบุคคลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งยุค
ดอกไม้ เสียงปรบมือ เงินทอง เกียรติยศ อำนาจ... ผู้คนมอบทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกเขามีให้แก่ผู้บุกเบิกเหล่านี้
ร้อยปีที่สอง คือยุคทองของวิทยาศาสตร์
เหล่านักวิทยาศาสตร์ใช้พลังของเทคโนโลยี ประสบความสำเร็จอย่างใหญ่หลวงในด้านการสื่อสาร คมนาคม การบิน สารสนเทศ อาวุธยุทโธปกรณ์ และอื่นๆ พลเมืองของจักรวรรดิได้สัมผัสกับผลประโยชน์จากวิทยาศาสตร์อย่างเต็มที่
พลังของวิทยาศาสตร์ทำให้พลเมืองจักรวรรดิต้องอุทานด้วยความทึ่งครั้งแล้วครั้งเล่า
สาขาวิชาทางวิทยาศาสตร์ทุกแขนงเบ่งบานไปทั่วทั้งเมืองมหาวิทยาลัยของจักรวรรดิ
เหล่านักวิชาการและผู้เชี่ยวชาญจำนวนนับไม่ถ้วนทุ่มเทชีวิตทั้งชีวิตจมดิ่งอยู่ในนั้น พยายามเสาะแสวงหาปลายทางของวิทยาศาสตร์
พยายามพิสูจน์ว่ามีพลังบางอย่างที่อยู่เหนือเทพเจ้า
ร้อยปีที่สาม คือยุคของวิทยาศาสตร์ในขอบเขตอันจำกัด
ในช่วงเวลานี้ วิทยาศาสตร์มาถึงจุดสูงสุด นักวิทยาศาสตร์ผู้ยิ่งใหญ่หลายคนยืนอยู่บนไหล่ของยักษ์ และได้มองเห็นโลกใบใหม่
จากนั้น เหล่านักวิทยาศาสตร์ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งยุคนั้น ต่างก็ฆ่าตัวตายกันเป็นแถว