“ข้าไม่ได้ตั้งใจนะ!”
“เทวดาเอ๋ย จะเอาอย่างไรดีเล่า!”
อุบัติเหตุรถชนที่เกิดกะทันหันนี้ไม่มีใครคาดคิด
คนขับรถบรรทุกซึ่งทั้งอกสั่นขวัญหาย ตะกายลงจากรถทรุดกายลงกับพื้นร่ำร้องฟ้าโหยหวน พวกคนอื่นถึงได้สะดุ้งตื่นจากภวังค์
“เร็วเข้า ช่วยคน!”
คุณตำรวจหัวล้านตะโกนลั่น นำยามจากสโมสรกรูเข้าไป ที่เกิดเหตุโกลาหลอลหม่านเป็นจราจล
หลิ่วเซียงหรงมองภาพอุบัติเหตุรถชนที่สับสนวุ่นวาย ไม่รู้เหตุใด ในใจเต็มไปด้วยความรู้สึกประหลาด
นี่มันก็บังเอิญเกินไปแล้วกระมัง?
ถังไห่พึ่งเอ่ยวาจาขู่กรรโชกนาง ก้าวเดียวต่อมาก็ตายเรียบร้อยเสียนี่
ราวกับเทวดายังทนดูถังไห่ข่มขู่นางไม่ได้ ถึงลงมือสังหารเขาโดยตรง
ระหว่างที่หลิ่วเซียงหรงกำลังเหม่อลอย เวยยวนก็จับมือนางแล้วพาเดินออกไปเสียเฉย ๆ นางอดสงสัยมิได้จึงเอ่ยถาม
“เราจะไปที่ไหนกัน?”
เวยยวนพานางตรงไปพบผู้จัดการสโมสร เพื่อให้จัดรถส่งคนทั้งคู่กลับ จากนั้นจึงย้อนถามประโยคหนึ่ง
“ไม่รีบไปฉวยโอกาสตอนนี้ จะอยู่ต่อทำอะไร?”
หลิ่วเซียงหรงคารมคมค้านในเชิงพ่อค้าอยู่แล้ว พลันได้สติ
ถังไห่คือหัวเรี่ยวหัวแรงของปาฝูกรุ๊ป พอเขาตายลง ทั้งปาฝูกรุ๊ปก็ไร้ผู้นำ ต้องระส่ำระสายอลหม่านเป็นแน่
หากสามารถรีบกลับไปเตรียมการได้ก่อน ย่อมฉกฉวยชุลมุนกัดกินก้อนเนื้อชิ้นโตจากปาฝูกรุ๊ป!
เมื่อคิดตกแล้ว หลิ่วเซียงหรงพลันฮึกเหิมขึ้นมา ในใจอดรู้สึกแปลกประหลาดมิได้
เวยยวนเป็นเพียงช่างเปิดกุญแจ กลับมีปฏิกิริยาไวกว่านางผู้เป็นถึงประธานบริษัท สัญชาตญาณการฉกฉวยนี้ไวผิดธรรมดา!
ทว่าหลิ่วเซียงหรงก็โล่งใจในทันใด
บนโลกนี้มักมีคนจำนวนหนึ่ง ถูกกำบังความสามารถไว้ด้วยชาติกำเนิดหรือเหตุผลอื่นอยู่เสมอ