ในความเงียบสงัด เสียงตวาดด้วยโทสะของหลิ่วเซียงหรงดังขึ้นท่ามกลางนั้น
“ถังไห่ ถ้าแกกล้าแตะต้องเวยยวน เรื่องนี้ไม่จบแน่!”
หลิ่วเซียงหรงพุ่งตัวมาขวางหน้าเวยยวน ใบหน้างามเต็มไปด้วยความโกรธจัด ราวกับจิ้งจอกน้อยที่หวงพวกพ้อง
ถังไห่มองหลิ่วเซียงหรงอย่างสงบนิ่ง
“หลิ่วเซียงหรง เธอไม่ต้องเหนื่อยเปล่า เธอปกป้องเขาไม่ได้หรอก”
“เธอจะปกป้องเขาได้วันหนึ่ง สองวัน แล้วจะปกป้องเขาได้ตลอดชีวิตหรือไง”
“ฉันแนะนำว่าเธออย่าเข้ามายุ่งเรื่องนี้เลยดีกว่า”
“ไม่อย่างนั้น พวกคนเถื่อนที่ไม่ยอมอาบน้ำในอันหนาน คงจะชอบสาวผิวเนียนนุ่มแบบเธอมากทีเดียว”
พูดพลาง ถังไห่ก็เผยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมและลามกอย่างที่สุด
แววตายิ่งกรีดผ่านเรือนร่างอวบอิ่มเย้ายวนของหลิ่วเซียงหรงราวกับคมมีดทีละน้อย
หลิ่วเซียงหรงรู้สึกเย็นวาบไปทั้งร่าง เกิดความรู้สึกเหมือนถูกงูพิษตัวเย็นเฉียบและลื่นเมือกรัดแน่น พ่นไอพิษเน่าเหม็นอยู่ข้างหู
ความหวาดกลัวจากสัญชาตญาณความเป็นหญิงผุดขึ้นจากใจจนควบคุมไม่ได้ นางก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว ชนเข้ากับหน้าอกของเวยยวน
ตูม!
เวยยวนที่เดิมเปี่ยมด้วยเจตนาฆ่าอย่างรุนแรงรู้สึกเพียงเสียงดังสนั่นในหัว ความโกรธกรุ่นที่คุ้นเคยก็พลุ่งขึ้นอีกครั้ง เกือบทำให้เขาควบคุมตัวเองไม่อยู่และพุ่งเข้าไปทำร้ายถังไห่จนเละ
แต่ทว่าในตอนนั้นเอง รอยสักตี้ทิงบนหน้าอกของเวยยวนก็ร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างกะทันหัน
อุณหภูมิที่ร้อนระอุนั้นถึงขั้นทำให้เวยยวนคิดว่าตัวเองกอดดวงอาทิตย์ไว้ในอก กดทับโทสะที่พลุ่งพล่านได้ทันที
ข้อความขนาดยาวปรากฏขึ้นในสมองของเวยยวน ตัวอักษรชัดเจนทุกตัว
แม้ความหมายจะคลุมเครือ แต่ก็มีจิตวิญญาณในตัวเอง
เวยยวนเพียงแค่มองดู ก็เข้าใจความหมายทันที
นี่คือบทสวดไร้นาม ท่องบทสวดก็สามารถใช้ได้ สามารถขับไล่วาสนาและโชคลาภด้านการเงินและโชคดีทั้งหลายของผู้อื่นได้อย่างรุนแรง จากนั้นก็ทำให้ผู้อื่นต้องพบกับโชคร้าย