ระหว่างรอของประมูลชิ้นสุดท้าย อวิ๋นเฉินก้มหน้าคุยกับหวงฝู่ซีผ่านเครื่องสมองผลึก เพื่อนัดแนะเรื่อง “มื้อใหญ่” ที่จะไปกินกันหลังจากนี้
สุดท้ายทั้งสองก็ตกลงกันว่าจะไปกินบุฟเฟต์อาหารทะเลที่ร้านบุฟเฟต์
ร้านนั้นมีขนาดใหญ่มาก ไม่ได้มีแค่อาหารจากโลกสีน้ำเงินเท่านั้น แต่ยังมีอาหารขึ้นชื่อจากดาวเคราะห์ต่าง ๆ ด้วย
ไม่นาน การประมูลก็มาถึงช่วงท้าย ในที่สุด[ดาวเหนือชั้น - กำแพงทองแดงป้อมปราการเหล็ก]ที่อวิ๋นเฉินรอคอยก็ถูกนำขึ้นแสดงบนเวที
การ์ดใบนี้ไม่ใช่โล่ป้องกันแบบติดตัวที่ทำงานโดยอัตโนมัติ แต่จุดเด่นอยู่ที่ค่าป้องกันสูงลิ่วในชั่วพริบตา รับการโจมตีขั้นเทพได้หนึ่งถึงสองครั้งโดยไม่ถูกเจาะทะลุ
นอกจากนี้ยังมีความสามารถเสริมอีกอย่าง นั่นคือป้องกันทักษะอ่านใจและทักษะประเภทเดียวกันได้
เท่าที่อวิ๋นเฉินรู้ ตอนนี้มีเพียงหวงฝู่ซีคนเดียวที่มีทักษะอ่านใจ แต่ผู้เล่นมีทั้งหมดหลายแสนคน จะมีแค่เธอคนเดียวได้อย่างไร เพราะฉะนั้นป้องกันไว้ก่อนย่อมดีกว่า
ของดีเช่นนี้ย่อมไม่ขาดคนแย่งซื้อ เสียงเสนอราคาดังขึ้นต่อเนื่องทั่วทั้งห้อง
อวิ๋นเฉินเอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างใจเย็น นั่งนิ่งมองคนกลุ่มนั้นดันราคาขึ้นไปเรื่อย ๆ
จนกระทั่งราคาถูกเสนอถึง 60,000 คะแนน ทั้งห้องก็เหลือเพียงสองคนที่ยังสู้ราคา เสียงเสนอราคาเริ่มช้าลง
ในที่สุดอวิ๋นเฉินก็ยกป้ายประมูลขึ้น “70,000”
ตี๋ซิวซือหันมามองเธออย่างตกตะลึง “นี่มันการ์ดป้องกันล้วน ๆ ไม่ใช่หรือ? เธอมีการ์ดป้องกันตั้งเยอะแล้ว ยังจะเอาไว้ป้องกันอีกทำไม?”