อีกด้านหนึ่ง
ผู้เล่นทั่วไปจากสิบกิลด์ที่ไม่รู้รายละเอียดของแผน ต่างพากันแตกตื่นจนโกลาหล
เมื่อรู้ว่า “คนอ่อนแอ น่าสงสาร และไร้ที่พึ่ง” สังหารผู้เล่นระดับสูงไปถึง 9 คนอย่างโหดเหี้ยม แถมยังประกาศกร้าวต่อหน้าสาธารณชนว่าจะฆ่าทุกคนในพันธมิตรสิบกิลด์ให้หมด พวกเขาทั้งโกรธทั้งหวาดหวั่น
ต้องรู้ไว้ว่า ต่อให้เป็นตี๋ซิวซือ สุนัขบ้าผู้มีชื่อเสียงฉาวโฉ่ที่สุด ก็ยังไม่เคยก่อเหตุสังหารหมู่โดยตรงอย่างโหดเหี้ยมไร้มนุษยธรรมเช่นนี้!
“คนอ่อนแอ น่าสงสาร และไร้ที่พึ่ง” ที่จู่ ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นมา ช่างหยิ่งผยองจนถึงขีดสุด!
คนที่เดือดดาลที่สุดไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นกิลด์เฮ่อหลี่เอ่อร์
แม้ในเกมนี้พวกเขาจะเสียคนไปเพียงคนเดียว แต่คนที่ตายนั้นคือลั่วอิงเหออันเชียวนะ!
นั่นเป็นหนึ่งในสมาชิกเพียงสองคนของกิลด์ที่ติดอันดับ ตอนนี้กลับหายไปเสียแล้ว ใครจะกล้ำกลืนความแค้นนี้ลงได้?!
แน่นอนว่าอวิ๋นเฉินไม่รู้ว่าผู้บริหารกิลด์เหล่านั้นกำลังเดือดพล่านกันแค่ไหน
ทันทีที่เธอเดินเข้าบ้าน เครื่องสมองผลึกในกระเป๋าก็สั่นถี่รัวราวกับคลุ้มคลั่งอีกครั้ง
อวิ๋นเฉินถอดรองเท้า เตะทิ้งไปข้าง ๆ แล้วทิ้งตัวลงบนโซฟานุ่ม
หยิบขึ้นมาดู ก็เป็นตี๋ซิวซือจริง ๆ
[ตี๋ซิวซือ]: บ้าเอ๊ย บ้าเอ๊ย! ฉันคงตาฝาดไปแล้ว! เพิ่งออกจากเกมมา ก็ได้ยินเรื่องใหญ่ที่สั่นสะเทือนไปทั้งวงการ!
[ตี๋ซิวซือ]: พันธมิตรสิบกิลด์ร่วมมือกันจะฆ่าเธอ?! แล้วเธอก็จัดการพวกนั้นเก้าคนรวด แถมยังฆ่ากลับได้อีกเหรอ?!
[ตี๋ซิวซือ]: เรื่องจริงหรือเปล่าเนี่ย?!
[ตี๋ซิวซือ]: เดี๋ยวก่อน เหตุผลล่ะ? พวกคนชั้นสูงพวกนั้นเล่นงานเธอทำไม? สมองโดนประตูหนีบมาหรือไง?!