ไม่นาน ทั้งสองก็มาถึงบริเวณใกล้เรือโจรสลัด
แถวนี้มีวัชพืชขึ้นรกครึ้ม เรือโจรสลัดลำมหึมาจอดลอยอยู่กลางอากาศ สนิมจับเขรอะ
“หยุด! ถ้าไม่อยากตายก็อย่าเข้ามา!”
เสียงผู้หญิงดังมาจากใต้เรือโจรสลัด
ผู้เล่นหญิงชาวเฮ่อหลี่เอ่อร์ในชุดเกราะเบาสีขาวคนหนึ่งเฝ้าอยู่ที่นี่ก่อนแล้ว เธอจับตาดูแขกไม่ได้รับเชิญทั้งสองอย่างระแวดระวัง มือกำบัตรใบหนึ่งไว้พร้อมใช้ได้ทุกเมื่อ ท่าทีขับไล่พวกเขาชัดเจนอย่างยิ่ง
เรือโจรสลัดลำนี้เป็นห้องปลอดภัย เธอมาซุ่มอยู่ที่นี่ก็เพื่อรอให้เจ้าภาพปรากฏตัว แล้วจะได้หลบเข้าไปข้างใน
หากใครกล้ามาแย่งพื้นที่ เธอไม่มีทางออมมือแน่
เสียงประกาศ: “ผู้เล่นซิลวานล่าผู้เล่นหงเย่สำเร็จ หงเย่ตกรอบ”
อีกไม่นานก็จะครบ 10 นาที แกนแสงกำลังจะย้ายตำแหน่ง
จากนี้ไป ช่วงเวลาที่ซิลวานครองอำนาจจะสิ้นสุดลงชั่วคราว แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าจะปลอดภัย
“อย่าเข้าใจผิด! อย่าเข้าใจผิด!” เสียนมู่แสดงฝีปากนักเจรจาอีกครั้ง “พวกเราไม่ได้มาแย่งพื้นที่! เรามาหาคุณเพื่อร่วมมือกัน!”
“คุณก็ได้ยินแล้ว ซิลวานตกรอบผู้เล่นไปสองคนในเวลาแค่ 10 นาที! ถ้าเราไม่ร่วมมือกันกำจัดเขาก่อน ก็ไม่มีใครอยู่รอดจนถึงตอนสุดท้ายได้หรอก!”
“ไม่ร่วมมือ” ผู้เล่นหญิงที่ชื่อฉางฮวาเยว่เข่อปฏิเสธอย่างเด็ดขาด “รีบไสหัวไปซะ! ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ!”
เห็นได้ชัดว่าผู้เล่นหญิงคนนี้เลือกเอาตัวรอดไว้ก่อน ดูท่าแผนของเจ้าคนแคระคงต้องล่มไม่เป็นท่า
อวิ๋นเฉินทำหน้าเหมือนจนปัญญา “ทำยังไงดี? เขาไม่สนใจพวกเราเลยแฮะ”