เมื่อยืนอยู่ใต้ตึกระฟ้า อวิ๋นเฉินเงยหน้ามองชั้นบนสุดที่สูงเสียดฟ้า
“เสี่ยวไกว พาย่าต๋าบินขึ้นไป แล้วเกาะหน้าต่างเล่นงานเขาต่อ” เธอหันไปสั่งก้อนอากาศโปร่งใสบนไหล่
ในเมืองเรื่องลี้ลับมีทั้งปีศาจและภูตผีสารพัด การมีอยู่ของฝูเสี่ยวไกวจึงไม่ได้ทำให้เหล่าผีประหลาดสงสัยแต่อย่างใด
“รับทราบ! นายท่าน!”
ฝูเสี่ยวไกวถูกรงเล็บด้วยความตื่นเต้น ในที่สุดก็ถึงตาของมันได้แสดงฝีมือเสียที!
มันบินขึ้นไป ร่างกายขยายใหญ่ขึ้น จากนั้นก็เกี่ยวเสื้อของย่าต๋าแล้วพาบินขึ้นฟ้า
……
ชั้นบนสุด ห้องทำงานประธานบริษัท
หวย่าเท่อเพิ่งประชุมคณะกรรมการเสร็จ ตอนนี้กำลังกระชากเนกไทอย่างหงุดหงิด
ในหัวมีแต่ภาพใบหน้าสยดสยองบนเบาะหลังรถเมื่อครู่ ราวกับกำลังฉายหนังซ้ำ
ก่อนหน้านี้เขาได้รับโทรศัพท์จากคนขับรถ ซึ่งยืนยันแล้วว่าผีผู้หญิงมีตัวตนจริง
เขาไม่เข้าใจเลยว่าตัวเองก็ใช้ชีวิตอย่างบริสุทธิ์มาตลอด ไม่เคยข้องเกี่ยวกับเรื่องเหลวไหล แล้วทำไมผีตนนั้นถึงจู่ ๆ มาหาเขา?
ถ้าต้องการเงิน ก็แค่เข้าฝันมาบอกเลขบัญชีกันตรง ๆ ไม่ได้หรือไง?
ขณะที่เขากำลังคิดฟุ้งซ่าน จู่ ๆ ก็มีเสียง “แกรก ๆ” เหมือนเล็บขูดกระจกดังมาจากนอกหน้าต่าง
แผ่นหลังของหวย่าเท่อแข็งทื่อ เขาเงยหน้าพรวด
นอกหน้าต่างกระจกบานใหญ่จรดพื้น ใบหน้าซีดขาวคุ้นตากำลังแนบติดอยู่กับกระจก ผมดำปลิวสยายตามแรงลม ลูกตาสีเขียวเรืองแสงที่อยู่ระหว่างปอยผมจับจ้องเขาไม่วางตา
“……”
หัวใจของหวย่าเท่อหยุดเต้นไปชั่วขณะ ก่อนจะหลับตาลง
ภาพหลอน
ต้องเป็นเพราะเมื่อครู่ถูกกระทบกระเทือนมากเกินไปจนเห็นภาพหลอนแน่ ๆ