ชั่วขณะนั้น เลือดทั่วร่างของเขาราวกับแข็งตัวไปหมด
ประธานหนุ่มผู้ทรงอำนาจ ซึ่งปกติเด็ดขาดเฉียบขาดและลงมือรวดเร็วในแวดวงธุรกิจ เวลานี้กลับตกใจจนตัวสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ ทั้งร่างลนลานแนบติดประตูรถอีกฝั่งแน่น
เมื่อผู้เล่นจมดิ่งอยู่ในบทบาท ก็ใช้ความสามารถของผู้เล่นไม่ได้ ไม่ว่าจะเป็นทักษะต้นกำเนิดหรือการ์ดไอเทมก็ใช้ไม่ได้ทั้งนั้น
ในความรับรู้ของหวย่าเท่อขณะนี้ เขาเป็นเพียงคนธรรมดาทั่วไป ดังนั้นคนธรรมดากลัวอะไร เขาก็ย่อมกลัวสิ่งนั้น
“คะ...คุณเป็นใคร?”
“ส...สวัสดี...” ย่าต๋าเอ่ยช้า ๆ ทีละคำ เสียงแหบพร่าราวกับแผ่นเหล็กขึ้นสนิมเสียดสีกัน ขณะเดียวกัน ร่างของเธอก็ค่อย ๆ เคลื่อนเข้าใกล้เขาทีละนิดในท่าทางกลับด้านข้อต่อ
สมองของหวย่าเท่อขาวโพลนไปหมด สัญชาตญาณสั่งให้เขาผลักประตูรถแล้วหนีเตลิดออกไปอย่างทุลักทุเล
ตรงหัวรถ คนขับกำลังเกาศีรษะมองหา “ผู้เสียหาย” อยู่พอดี จู่ ๆ ก็เห็นท่านประธานของตนหน้าซีดเผือด เนกไทเลื่อนลงไปถึงรักแร้ วิ่งโซเซออกมาเกือบชนถังขยะข้างทางคว่ำ
“ท่านประธาน? นี่ท่าน...” คนขับทำหน้าเหลอหลา
หวย่าเท่อเท้ามือกับเข่า หอบหายใจหนัก นิ้วสั่น ๆ ชี้ไปยังเบาะหลัง “ใน...ในรถมีอะไรอยู่! มีผี!”
“หา?”
คนขับชะโงกมองตามทิศทางที่เขาชี้
เบาะหลังว่างเปล่า ไม่มีอะไรเลย
“ท่านประธาน ท่านตาฝาดหรือเปล่าครับ? ในรถ...ไม่มีอะไรเลยนะครับ”
“ฉันไม่ได้ตาฝาด!” หวย่าเท่อร้องลั่นอย่างเสียอาการ “เมื่อกี้มีผู้หญิงผมยาวคนหนึ่งนั่งอยู่ตรงนั้น!”
เห็นเจ้านายกลัวจนเป็นแบบนี้ ดูไม่เหมือนแกล้ง คนขับเองก็เริ่มขนลุก เย็นวาบไปถึงสันหลัง
นี่มันประหลาดเกินไปแล้ว