“ใคร?”
กรรมการลังเล
อวิ๋นเฉินสังเกตเห็น “บอกไม่ได้เหรอ? หัวหน้าของคุณ?”
กรรมการถอนหายใจ ดูเหมือนจนปัญญาอยู่บ้าง “เอาเถอะ บอกคุณไปก็ไม่เป็นไร”
“เธอชื่อเคอโยว เป็นหัวหน้าของฉัน แล้วก็...เป็นผู้สร้างโลกเกมนี้ด้วย”
รูม่านตาของอวิ๋นเฉินหดเล็กลง
ผู้สร้าง
ถามแค่คำเดียวก็เจอบอสใหญ่สุดท้ายเลยเหรอ?
เคอโยวเป็นหัวหน้าของกรรมการ ถ้าอย่างนั้นคงเป็นบุคคลที่มีสถานะสูงส่งมากบนดาวฮ่วนเจีย
“เธอก็เหมือนคุณ” กรรมการพูดต่อ “หยิ่งยโส มองไม่เห็นใครอยู่ในสายตา แต่ก็มีความสามารถสูงมาก”
อวิ๋นเฉินถาม “คุณพูดถึงเจ้านายตัวเองแบบนี้ ไม่กลัวเธอได้ยินหรือไง?”
“คิดว่าทำไมฉันถึงกล้าพูดล่ะ?” กรรมการชี้ขึ้นไปด้านบน “ฉันเปิดม่านพรางตัวไว้แล้ว เธอไม่รู้หรอก”
อวิ๋นเฉินฉวยโอกาสถามต่อ “แล้วทำไมเธอถึงสร้างโลกเกมนี้ขึ้นมา?”
กรรมการมองเธอ แววตาคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม “คุณกำลังหยั่งเชิงฉันอยู่หรือ?”
...โดนจับได้แล้ว
อวิ๋นเฉินยักไหล่ “แค่อยากรู้เท่านั้น”
“ถ้าอย่างนั้นก็ถามผิดคนแล้ว ฉันไม่รู้หรอก” กรรมการส่ายหน้า “ไม่มีใครรู้ว่าในหัวเธอคิดอะไรอยู่ ถ้าอยากรู้ก็ไปถามเจ้าตัวเองสิ”
“ฉันจะได้เจอเธอเหรอ?”
“อาจจะ ถ้าคุณได้บัตรผ่าน แล้วไปถึงวิหารศักดิ์สิทธิ์บนดาวฮ่วนเจีย...เธออาจยอมพบคุณสักครั้ง”
“ไม่รู้ต้องรอถึงเมื่อไรเลย” อวิ๋นเฉินถอนหายใจ
“เรื่องนั้นยากตรงไหนล่ะ ฉันเชื่อมั่นในตัวคุณ ในบรรดาผู้เล่นที่ฉันเคยเจอ คุณเป็นคนที่หัวไวที่สุด ไม่แน่ว่าคุณอาจจะก้าวข้ามผู้เล่นทุกคน แล้วกลายเป็นคนแรกที่ไปถึงดาวฮ่วนเจียก็ได้”