ฮวาอ้าวค่อย ๆ เดินเข้าไปหาพวกเธอ
มือข้างหนึ่งซ่อนไว้ด้านหลัง แอบกำปืนแน่นแล้ว
เมื่อลี่ซาถาม เขากลับไม่ส่งเสียงตอบ
การปลอมโฉมเปลี่ยนได้แค่รูปลักษณ์ภายนอก แต่เปลี่ยนเส้นเสียงไม่ได้ ถ้าเปิดปากเมื่อไร ความก็แตกแน่นอน
หมิ่นอิ่งซินกับลี่ซามอง “หวงฝู่ซี” ที่เดินเข้ามาหาพวกเธอ คิดว่าเธอคงมีเรื่องจะบอก จึงไม่ได้ระแวดระวังมากนัก
“ราชินี ท่านจะ—”
หมิ่นอิ่งซินยังพูดไม่ทันจบ ก็เห็น “หวงฝู่ซี” ยกมือขึ้น
ปากกระบอกปืนเล็งมาทางพวกเธอ
ระยะใกล้เกินไป การเคลื่อนไหวก็รวดเร็วเกินไป
คำว่า “มีปัญหา” เพิ่งวาบขึ้นมาในหัว เสียงปืนก็ดังขึ้นแล้ว
ปัง! ปัง!
ทั้งสองไม่มีเวลาตอบโต้ ถูกยิงจนตกรอบพร้อมกัน
ฝูเสี่ยวไกวที่ยังยืนเหม่ออยู่ข้าง ๆ “……”
ทุกอย่างเกิดขึ้นกะทันหันเกินไป สมองน้อย ๆ ของมันตามไม่ทัน
วินาทีต่อมา ในที่สุดมันก็เข้าใจ ร่างเล็กทั้งร่างพองขนฟู “อ๊ากกก! แกเป็นตัวปลอม! ไอ้คนชั่วหน้าด้าน!!!”
หมิ่นอิ่งซินตอบสนองไวมาก แม้จะตกรอบไปแล้ว แต่สมองยังทำงานได้ดี
เธอยัดปืนในมือใส่อุ้งเท้าของฝูเสี่ยวไกวทันที “เสี่ยวไกว รับปืนไว้แล้วยิงเขา!”
เธอตกรอบแล้ว ยิงเองก็ไม่นับคะแนน
แต่ฝูเสี่ยวไกวยังทำได้
เมื่อมีปืนถูกยัดใส่อุ้งเท้า ฝูเสี่ยวไกวก็คว้ามั่วซั่ว เกือบทำปืนหลุดมือ จากนั้นรีบกระพือปีกบินไล่ตามฮวาอ้าวออกไป
หลังลงมือสำเร็จ ฮวาอ้าวก็วิ่งหนีสุดฝีเท้า ไม่คิดจะสู้ต่อแม้แต่น้อย