“สร้างตัวปลอมขึ้นมาหลอกล่ออยู่ทางนี้ จงใจเบี่ยงเบนความสนใจ ส่วนตัวจริงกลับซ่อนตัวไปลอบโจมตีเซียงเฟิงติ้งหลานแล้ว” ฮวาอ้าวกัดฟันกรอด “ไม่ต้องเดาก็รู้ นี่ต้องเป็นแผนของคนที่เรียกตัวเองว่า ‘คนอ่อนแอ น่าสงสาร และไร้ที่พึ่ง’ แน่!”
นั่วถีซาหยาไม่แสดงความเห็น
“แล้วตอนนี้เราจะทำยังไง?” ฮวาอ้าวถาม “ฝั่งตรงข้ามเหลืออีกสี่คน”
ความเสียเปรียบด้านจำนวนปรากฏชัดอยู่ตรงหน้าแล้ว
แต่บนใบหน้าเย็นชางดงามของนั่วถีซาหยายังคงไร้แววตื่นตระหนกแม้แต่น้อย
ครู่หนึ่งเธอก็เอ่ยขึ้นว่า “ฉันมีแผน”
……
อีกด้านหนึ่ง
ตอนนี้อวิ๋นเฉินมีปืนติดตัวอยู่ห้ากระบอก
กระบอกหนึ่งเป็นของเธอเอง
อีกสี่กระบอกเป็นของฝ่ายตรงข้าม ซึ่งซิลวานคนเดียวก็ “มอบ” ให้เธอถึงสองกระบอก
สามครั้ง
เธอเจอซิลวานในเกมสามครั้ง และทั้งสามครั้งเขาก็แพ้ให้เธอ
ชวนให้อดสงสัยไม่ได้จริง ๆ ว่าซิลวานซึ่งอยู่อันดับสองขึ้นไปอยู่ตรงนั้นได้อย่างไร
ถ้าวัดกันที่แรงกดดันและความรับมือยากในการต่อสู้จริง นั่วถีซาหยาเหนือกว่าเขาอย่างเห็นได้ชัด
แต่พอลองคิดดู หวนเสวี่ยหลิงที่อยู่อันดับสามก็ดูเหมือนไม่ได้เก่งกาจอะไรนัก พอมองแบบนี้ ซิลวานได้อันดับสองก็ดูสมเหตุสมผลอยู่เหมือนกัน
อวิ๋นเฉินดึงความคิดกลับมาที่เกม
ตอนนี้ฝั่งตรงข้ามเหลือแค่สองคน
ฮวาอ้าวยังไม่น่ากลัว
คนที่รับมือยากยังคงเป็นนั่วถีซาหยา
จะเข้าใกล้เธอได้อย่างไร จะจัดการเธอโดยไม่เปิดช่องให้สวนกลับได้อย่างไร นี่ต่างหากคือปัญหา