เกมไร้ขีดจำกัด: ฉันแกล้งเป็นหมูเพื่อกินเสือแล้วบ้าคลั่ง

ตอนที่ 418 แค่หลอกค้างคาวมารตัวน้อย

6 นาที· 1.4K คำ

เพื่อนคืออะไร?

เพื่อนไม่ใช่การอ้างว่า “ทำไปก็เพื่อเธอ” แล้วเข้าไปก้าวก่ายอย่างไม่ฟังความเห็น แต่คือการเคารพและยอมถอย แม้ในใจจะเป็นห่วงแค่ไหนก็ตาม เมื่ออีกฝ่ายตัดสินใจแล้ว

อวิ๋นเฉินมองหวงฝู่ซี ไม่ได้พูดอะไรต่อ เพียงพยักหน้าเบา ๆ

ท่ามกลางบรรยากาศอึมครึม ฝูเสี่ยวไกวบนไหล่ของอวิ๋นเฉินก็เอ่ยเสียงดังขึ้นว่า “พวกคุณไม่ต้องห่วง ฉันจะปกป้องเจ้านายให้ดี!”

แม้มันจะตามบทสนทนาตั้งแต่ต้นจนจบไม่ค่อยทัน แต่ก็จับใจความสำคัญได้ว่า สิ่งที่เจ้านายกำลังจะทำอันตรายมาก

ตี๋ซิวซือก้มมองมันแวบหนึ่ง แล้วอดถามไม่ได้ “แกเนี่ยนะ?”

ฝูเสี่ยวไกวไม่ยอม ขยับปีกกอดอก “ฉันแล้วทำไม! ฉันเก่งมากนะ!”

“เก่งตรงไหน?” ตี๋ซิวซือถาม

“ฉะ...ฉันตัวหนา แถมบินได้ด้วย!”

เสียงตะโกนของฝูเสี่ยวไกวกลับทำให้อวิ๋นเฉินนึกขึ้นได้

ในภาพอนาคตที่อู๋หม่าเห็น ไม่มีการพูดถึงชะตากรรมของฝูเสี่ยวไกว

เขามองไม่เห็น หรือมันไม่ได้อยู่ในภาพนั้นกันแน่?

เรื่องนี้ต้องถามให้รู้เรื่อง เดี๋ยวค่อยดึงอู๋หม่าออกจากบัญชีดำ

ถ้าสุดท้ายฝูเสี่ยวไกวต้องพลอยติดร่างแหไปด้วย เธอก็ต้องหาที่อยู่ใหม่ให้มันล่วงหน้า

ฝากใครดีนะ?

หวงฝู่ซีแล้วกัน

หวงฝู่ซีเข้ากับมันได้ดี แถมถ้าเธอทิ้งคะแนนสะสมก้อนใหญ่ไว้ให้อีกฝ่าย ก็มากพอให้เจ้าตะกละตัวน้อยกินหินอาหารก้อนใหญ่ได้อีกหลายปี

“เจ้านายไม่ต้องกลัว มีฉันอยู่ทั้งคน!”

ฝูเสี่ยวไกวผู้น่าสงสารยังคงเกาะไหล่อวิ๋นเฉิน ปฏิญาณตนอย่างหนักแน่น โดยไม่รู้เลยว่าเจ้านายกำลังคิดอยู่ว่าจะห่อมันพร้อม “ค่าเลี้ยงดู” ส่งให้คนอื่นอย่างไร

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป