อวิ๋นเฉิน: “ฉันไม่ต้องการให้ใครมาปกป้อง”
ฝูเสี่ยวไกวไม่เห็นด้วย “ไม่ใช่แล้ว! ตอนนั้นที่เธอประมูลฉันไป ก็เพราะหวังให้ฉันปกป้องเธอไม่ใช่หรือ!”
“ผิดแล้ว” อวิ๋นเฉินแก้ “ตอนนั้นที่ฉันประมูลเธอ ก็เพราะอยากได้สัตว์เลี้ยงวิญญาณสายโจมตีมาเพิ่ม เพื่อเสริมพลังโจมตี ตอนส่งมอบฉันก็บอกไปแล้ว เธอก็ได้ยิน”
“……”
ฝูเสี่ยวไกวพูดไม่ออก
มันนึกขึ้นมาได้ วันนั้นมันโกรธแทบตาย คิดว่าคนคนนี้รังเกียจมัน พอออกมาก็โดนเตะลอยหวือทันที จากนั้นยังถูกสั่งสอนจนรู้จักเจียมตัว
เห็นว่าทั้งเล่นบทน่าสงสารทั้งใช้เหตุผลไม่ได้ผล ฝูเสี่ยวไกวจึงไม่สนอะไรอีก “ฉันไม่สน! ฉันจะทำพันธสัญญาให้ได้!”
มันยื่นกรงเล็บออกไปหมายจะคว้ามืออวิ๋นเฉิน คิดจะลงมือก่อนค่อยบอกทีหลัง
น่าเสียดายที่มืออวิ๋นเฉินไวกว่า มือตบเจ้าตัวก่อกบฏนั่นกลับเข้าไปในการ์ดสัตว์เลี้ยงวิญญาณทันที
อวิ๋นเฉินยกการ์ดขึ้นมาดูใกล้ ๆ
ภาพบนหน้าการ์ดเดิมเป็นค้างคาวมารสีชมพู แต่ตอนนี้กลายเป็นสีแดงแล้ว แค่เห็นก็รู้ว่าตัวที่อยู่ข้างในกำลังโมโหจนแทบระเบิด
เมื่อครู่อวิ๋นเฉินยังคิดอยู่เลยว่าช่วงนี้ฝูเสี่ยวไกวเชื่อฟังขึ้นมาก แต่ตอนนี้กลับมาก่อเรื่องอีกแล้ว
ตบหน้ากันได้ไวจริง ๆ
“ถ้าเธอยืนกรานจะทำพันธสัญญา ก็ใช่ว่าจะไม่ได้” อวิ๋นเฉินพูดกับการ์ดสัตว์เลี้ยงวิญญาณ รู้ว่าตัวที่อยู่ข้างในได้ยิน “เธอเปลี่ยนเจ้านาย แล้วทำพันธสัญญากับเจ้านายคนใหม่ก็ได้”
“พรุ่งนี้ฉันจะปล่อยเธอออกมาอีกที ระหว่างนี้ก็คิดให้ดี ๆ อยู่ข้างในนั่นแหละ”