ลู่หยวนทำความเข้าใจความสามารถของระบบจนกระจ่าง ก่อนจะกดความยินดีล้นอกลงอย่างรวดเร็ว แล้วส่งความคิดถามในใจว่า “ระบบ เติมเงินอย่างไร? จะแลกเงินเป็นแต้มคุณสมบัติได้อย่างไร?”
【กฎการแลกทรัพย์สินเป็นแต้มคุณสมบัติมีดังนี้】
【เงินทองแดง 100 เหรียญ = เงินหยกขาว 1 เหลี่ยง = 1 แต้มคุณสมบัติ】
【เงินหยกขาว 100 เหลี่ยง = ทองคำ 1 เหลี่ยง = 100 แต้มคุณสมบัติ】
【……】
เสียงกลไกเย็นชาแว่วก้องในสมอง ทุกถ้อยคำประหนึ่งน้ำเย็นถังใหญ่ที่ราดลงมาจากศีรษะของลู่หยวน
เงินหยกขาวหนึ่งเหลี่ยง แลกได้หนึ่งแต้มคุณสมบัติอย่างนั้นหรือ?
เมื่อครู่เขาเพิ่งใช้เงินทองแดงไปสามพันเหรียญ คิดเป็นเงินหยกขาวเพียงสามสิบเหลี่ยง แลกได้แค่สามสิบแต้มคุณสมบัติเท่านั้น
แต้มคุณสมบัติแค่นี้จะไปทำอะไรได้?
“แล้วถ้าจะฝึกวิชากายาเหล็กเล่มนี้จนถึงขั้นเริ่มต้น ต้องใช้กี่แต้ม?”
【วิชากายาเหล็ก: ขั้นเหลืองระดับต่ำ มีทั้งหมด 9 ชั้น】
【ชั้นที่ 1: ต้องใช้ 100 แต้มคุณสมบัติ】
【ชั้นที่ 2: ต้องใช้ 200 แต้มคุณสมบัติ】
【……】
หัวใจของลู่หยวนจมดิ่งลงไปในทันที
แค่ชั้นแรกก็ต้องใช้แต้มคุณสมบัติถึง 100 แต้ม เท่ากับเงินหยกขาว 100 เหลี่ยง
ต่อให้เขาทำงานใช้แรงงานติดต่อกันสามปี โดยไม่กินไม่ดื่ม ก็ยังเก็บเงินได้ไม่ถึงจำนวนนี้
นี่มันระบบเติมเงินเพิ่มแต้มที่ไหนกัน นี่มันระบบสิ้นหวังชัด ๆ!
คนจนจากสลัมเขตเมืองชั้นนอกอย่างเขาจะไปหาเงินมากมายขนาดนั้นมาจากไหน?
ในยามที่ลู่หยวนกำลังสิ้นหวัง เสียงของระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง
【ตรวจพบว่าเจ้าของระบบเปิดใช้งานระบบเป็นครั้งแรก ได้มอบของขวัญสำหรับผู้เริ่มต้นแล้ว】
【ของขวัญสำหรับผู้เริ่มต้น: ภายใน 1 ชั่วโมง อัตราแลกทรัพย์สินจะปรับชั่วคราวเป็น เงินทองแดง 1 เหรียญ = 1 แต้มคุณสมบัติ】
【นับถอยหลัง: 59:59】
ตัวเลขสีแดงฉานชุดหนึ่งกระโดดโลดเต้นอยู่ตรงหน้าเขา ทุกวินาทีราวกับกำลังเร่งเอาชีวิต
ลู่หยวนหายใจสะดุดกึก ก่อนความยินดีมหาศาลจะพุ่งขึ้นสู่ยอดศีรษะ
เงินทองแดงหนึ่งเหรียญ ได้หนึ่งแต้มคุณสมบัติ!
บนตัวเขายังมีเงินทองแดงย่อยเหลืออยู่บ้าง เป็นค่าเดินทางกลับบ้าน
ไม่พอ! ห่างไกลจากคำว่าพอมากนัก!
เขานึกถึงที่บ้าน นึกถึงไหดินเผาที่ลู่ฉิงน้องสาวซ่อนไว้ใต้เตียง ในนั้นมีทรัพย์สินทั้งหมดที่สองพี่น้องอดออมมาหลายปี
เงินทองแดง 1,342 เหรียญ
ลู่หยวนจดจำตัวเลขนี้ได้อย่างแม่นยำ
“หนึ่งชั่วโมง……”
ลู่หยวนหมุนตัวกลับทันที ออกแรงทั้งหมดวิ่งสุดชีวิตไปยังทิศทางกลับบ้าน
ร่างที่หลังค่อมเล็กน้อยเพราะตรากตรำทำงานมาหลายปี พลันระเบิดความเร็วอันน่าตกตะลึงออกมา ขณะวิ่งฝ่าตรอกแคบสกปรก
“เร็วเข้า! เร็วกว่านี้อีก!”
เวลาคือแต้มคุณสมบัติ คือชีวิต!
สิบกว่านาทีต่อมา ลู่หยวนพุ่งชนประตูไม้เก่าที่แทบจะพังอยู่รอมร่อ ราวกับกระทิงคลั่ง ก่อนผลักมันเปิดออกอย่างแรง
“พี่ชาย? กลับมาแล้วหรือ”
ในห้องสลัว มีเด็กสาวร่างผอมบางนั่งอยู่หน้าโต๊ะไม้เล็ก ๆ นางอาศัยแสงรำไรที่ส่องผ่านหน้าต่าง ประคองหนังสือเก่าเหลืองเล่มหนึ่งอ่านอย่างตั้งใจ
นางคือลู่ฉิง น้องสาวของเขา
เมื่อเห็นลู่หยวนเหงื่อท่วมศีรษะ หอบหายใจอย่างหนัก นางก็ลุกขึ้นด้วยความเป็นห่วง “พี่ชาย ซื้อวิชามาได้หรือไม่? เหตุใดถึงรีบร้อนนัก?”
ลู่หยวนหอบหายใจเฮือกใหญ่ มองใบหน้าเล็ก ๆ ของน้องสาวที่เหลืองซีดเพราะขาดสารอาหาร แววตากลับแน่วแน่ขึ้นอย่างยิ่ง
เขาไม่มีเวลาอธิบายเรื่องระบบ
“ฉิงเอ๋อร์ เอาเงินทั้งหมดที่บ้านมาให้ข้า”
เสียงของลู่หยวนแหบพร่า แต่หนักแน่นจนไม่อาจโต้แย้ง
ลู่ฉิงชะงัก ใบหน้าเล็ก ๆ เต็มไปด้วยความฉงน “พี่ชายจะเอาเงินไปทำอะไร? นั่น...นั่นเก็บไว้ให้พี่ซื้อยา แล้วก็เป็นค่าเดินทางไปสอบขั้นต้นของข้าในปีหน้า”
“อย่าเพิ่งถาม จงเชื่อข้า”
ลู่หยวนเดินไปหยุดตรงหน้านาง ใช้สองมือจับไหล่ผอมบางไว้แน่น ก่อนเอ่ยทีละคำว่า “ฉิงเอ๋อร์ เจ้าเชื่อพี่ชายหรือไม่?”
เมื่อสบดวงตาของลู่หยวนที่แดงก่ำไปด้วยเส้นเลือดฝอย แต่กลับสุกสว่างอย่างน่าตกตะลึง ลู่ฉิงก็ลังเล
นางไม่เคยเห็นพี่ชายเป็นเช่นนี้มาก่อน ในที่สุดนางก็พยักหน้าเงียบ ๆ แล้วหันไปออกแรงยกไหดินเผาหนักอึ้งจากใต้เตียง
“พี่ชาย เงินทั้งหมดอยู่ในนี้แล้ว”
ลู่หยวนรับไหมาโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย ก่อนหันหลังพุ่งเข้าไปในห้องเล็กของตน แล้วลงกลอนประตู
เขาเทเงินทองแดงทั้งหมดในไหลงบนเตียง เสียงเหรียญกระทบกันดังกรุ๊งกริ๊ง เวลานี้ฟังดูไพเราะที่สุดในโลก
“ระบบ เติมทั้งหมด!”
【รับคำสั่ง เริ่มแปลงสภาพ……】
เงินทองแดงบนเตียงค่อย ๆ หายไปต่อหน้าต่อตา ท่ามกลางแสงสีฟ้าอ่อน
【เติมเงินสำเร็จ! รวม 1,342 เหรียญทองแดง ได้รับ 1,342 แต้มคุณสมบัติ】
【เจ้าของระบบ: ลู่หยวน】
【ขอบเขต: ไม่มี (ยังไม่เข้าสู่ขั้น)】
【วิชา: วิชากายาเหล็ก (ยังไม่ถึงขั้นเริ่มต้น +)】
【ทรัพย์สิน: 0】
【แต้มคุณสมบัติ: 1,342】
เมื่อเห็นตัวเลขยาวเหยียดหลังคำว่าแต้มคุณสมบัติ หัวใจของลู่หยวนก็เต้นรัวขึ้น
เขารวมสมาธิไปยังเครื่องหมาย “+” ที่อยู่ในช่องวิชาโดยไม่ลังเล
“เพิ่มระดับวิชากายาเหล็ก!”
【ใช้แต้มคุณสมบัติ 100 แต้ม วิชากายาเหล็กเพิ่มขึ้นสู่ชั้นที่ 1!】
กระแสอบอุ่นสายหนึ่งผุดขึ้นจากตันเถียน ก่อนแผ่ซ่านไปทั่วร่างอย่างรวดเร็ว
ลู่หยวนรู้สึกว่าผิวหนังทั่วร่างคันยุบยิบและร้อนผ่าว ประหนึ่งมีมดนับไม่ถ้วนไต่คลานอยู่ใต้ผิว
【ใช้แต้มคุณสมบัติ 200 แต้ม วิชากายาเหล็กเพิ่มขึ้นสู่ชั้นที่ 2!】
กระแสอบอุ่นแปรเปลี่ยนเป็นร้อนระอุ กล้ามเนื้อใต้ผิวหนังเริ่มกระตุกและปรับเปลี่ยนรูปร่างเล็กน้อย ส่งเสียงเปรี๊ยะปร๊ะแผ่วเบา
【ใช้แต้มคุณสมบัติ 300 แต้ม วิชากายาเหล็กเพิ่มขึ้นสู่ชั้นที่ 3!】
กระแสร้อนกลายเป็นลาวา ไหลทะลักไปทั่วร่าง
เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าความหนาแน่นของกระดูกเพิ่มขึ้น ส่วนความเหนียวของพังผืดก็แข็งแกร่งขึ้น
บาดแผลภายในที่หลงเหลือจากการตรากตรำทำงานมาหลายปี ล้วนได้รับการเยียวยาทีละแห่งภายใต้กระแสพลังนี้
【ใช้แต้มคุณสมบัติ 400 แต้ม วิชากายาเหล็กเพิ่มขึ้นสู่ชั้นที่ 4!】
ตูม!
เสียงอื้ออึงดังขึ้นในสมองของลู่หยวน ผิวหนังทั่วร่างพลันเปล่งประกายสีทองแดงขึ้นมาชั้นหนึ่ง ก่อนจะเลือนหายไป
เขากำหมัดแน่น สัมผัสได้ถึงพลังอันแข็งแกร่งทั่วร่าง ซึ่งไม่เคยมีมาก่อน
【เจ้าของระบบ: ลู่หยวน】
【ขอบเขต: ขั้นหลอมกายระดับสี่】
【วิชา: วิชากายาเหล็ก (ชั้นที่ 4)】
【ทรัพย์สิน: 0】
【แต้มคุณสมบัติ: 342】
ขั้นหลอมกายระดับสี่!
เพียงเวลาไม่กี่ลมหายใจ เขาก็ก้าวข้ามธรณีที่ผู้คนระดับล่างนับไม่ถ้วนไม่อาจเอื้อมถึงได้ชั่วชีวิต
ลู่หยวนก้มมองมือทั้งสอง ข้อนิ้วด้านหนาหนักยังคงอยู่ ทว่าพลังใต้ผิวหนังกลับเปลี่ยนแปลงไปอย่างพลิกฟ้าคว่ำดิน
เขารู้สึกได้ว่า ตอนนี้เพียงหมัดเดียวก็สามารถชกวัวตายได้!
“นี่คือพลัง……” เขาพึมพำกับตนเอง
เวลานี้เอง เสียงเป็นห่วงของลู่ฉิงก็ดังมาจากนอกประตู “พี่ชาย ท่านไม่เป็นไรใช่หรือไม่?”
ลู่หยวนเปิดประตูแล้วเดินออกไป
“พี่ชาย ท่าน……” ลู่ฉิงมองลู่หยวนตรงหน้า พลางอ้าปากน้อย ๆ ด้วยความตกตะลึง
เพียงชั่วครู่ บุคลิกของพี่ชายก็เปลี่ยนไปทั้งคน
แผ่นหลังเหยียดตรง ใบหน้าที่เดิมเหลืองซีดเล็กน้อยกลับมีเลือดฝาด แววตาก็เปี่ยมประกายอย่างยิ่ง ทั้งร่างราวกับกระบี่ที่เพิ่งชักออกจากฝัก คมกริบเจิดจ้า
“ข้าไม่เป็นไร ตอนนี้รู้สึกดีมาก”
ลู่หยวนยิ้มกว้าง เผยฟันขาวเรียงเป็นแถว
เขาเดินไปที่โอ่งน้ำ มองเงาสะท้อนของตนเองในน้ำอย่างชัดเจน กล้ามเนื้อทั่วร่างเป็นมัดเด่นชัด เปี่ยมด้วยพลังระเบิด
เขาเดินไปหาลู่ฉิง ลูบเส้นผมของนาง น้ำเสียงอ่อนโยนกว่าครั้งไหน ๆ “ฉิงเอ๋อร์ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าไม่ต้องกังวลสิ่งใดทั้งนั้น ตั้งใจอ่านหนังสือให้ดี สอบขั้นต้นของเจ้า แล้วก้าวเข้าสู่ราชสำนักของเจ้า ฟ้าถล่มลงมาก็มีพี่ชายคอยค้ำไว้ให้”
ลู่ฉิงพยักหน้าอย่างหนักแน่น “อื้ม!”
“ปัง!”
ในจังหวะนั้นเอง ประตูไม้ผุพังก็ถูกคนเตะเปิด เศษไม้ปลิวกระจายไปทั่ว
ชายฉกรรจ์ท่าทางนักเลงสามคนยืนขวางอยู่ตรงประตู คนที่นำหน้าคือชายร่างกำยำมีแผลเป็นรูปดาบบนใบหน้า เป็นหัวหน้าอันธพาลชื่อกระฉ่อนในละแวกนี้ ผู้คนเรียกเขาว่า “พี่เสือ”
สายตาของพี่เสือกวาดไปทั่วห้องแคบ ๆ ก่อนจะหยุดลงบนตัวลู่หยวน เขาแสยะยิ้ม เผยฟันเหลืองอร่าม
“ลู่หยวน ได้ยินว่าเจ้าได้เงินก้อนโตหรือ? ซื้อวิชามาแล้ว เก่งกล้าขึ้นแล้วหรือ? ว่าอย่างไร เงินส่งส่วยเดือนนี้ไม่คิดจะจ่ายแล้วหรือ?”