เมืองเฮยสือ เขตนอกเมือง
น้ำเสียไหลนองไปทั่วถนน กลิ่นเปรี้ยวเน่าจากเหงื่อผสมอาหารคุณภาพต่ำลอยคลุ้งในอากาศ
ลู่หยวนก้มหน้าเดินเร่งฝีเท้า มือขวากำถุงผ้าหนักอึ้งที่ซุกอยู่ในอกแน่น
ในถุงผ้ามีเหรียญทองแดงสามพันเหรียญ เปื้อนคราบเหงื่อและส่งกลิ่นสนิม
“สามปีแล้ว...”
ริมฝีปากของเขาขยับแผ่วเบา เสียงเบาจนแทบไม่ได้ยิน
เพื่อเงินก้อนนี้ เขาทำงานใช้แรงงานมาสามปี ทุกวันแบกกระสอบป่านหนักกว่าร้อยจินอยู่ที่ท่าเรือ ทำงานตั้งแต่ฟ้าสางจนฟ้ามืด แลกกับหมั่นโถวแป้งดำสองลูกที่พอประทังความหิว
ตลอดเวลากว่าพันวันคืน ไม่เคยหยุดพักไม่ว่าลมฝน
ทั้งหมดนี้ก็เพื่อซื้อวิชายุทธ์สักเล่มที่จะเปลี่ยนชะตาชีวิตได้
“อีกนิดเดียว ขอแค่ซื้อวิชาได้ ฝึกจนเริ่มต้นสำเร็จ แล้วกลายเป็นผู้ฝึกยุทธ์ ชีวิตดี ๆ ก็มีหวังแล้ว!”
“ในฐานะคนข้ามมิติ แถมยังเป็นยอดมนุษย์สายพากเพียรแห่งยุคใหม่ ฉันจะปล่อยให้ตัวเองใช้ชีวิตน่าอนาถแบบนี้ไม่ได้!”
เมื่อสิบแปดปีก่อน เขาข้ามมิติมายังโลกแห่งนี้ กลายเป็นทารกที่ร้องหิวนมอยู่ในห่อผ้า
เมื่อสามปีก่อน ความทรงจำจากโลกเดิมถึงได้ตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์
ในวินาทีนั้น เมื่อมองโลกที่ชนชั้นแบ่งแยกอย่างเข้มงวดและชีวิตมนุษย์ไร้ค่าดุจกระดาษ เขาก็เข้าใจหลักการง่าย ๆ ข้อหนึ่ง—
ที่นี่ ใครหมัดหนักกว่าคือผู้ถูกต้อง
บิดามารดาจากไปตั้งแต่ยังเล็ก ที่บ้านจึงเหลือเพียงลู่ฉิง น้องสาวที่พึ่งพากันและกัน
เขาทำงานอย่างไม่คิดชีวิต ไม่ใช่เพื่อตัวเองเท่านั้น แต่ยังเพื่อน้องสาวด้วย
จักรพรรดินีองค์ปัจจุบันขึ้นครองราชย์และดำเนินนโยบายใหม่ อนุญาตให้สตรีทั่วหล้าเล่าเรียน เข้าสอบ และรับราชการ
ลู่หยวนรู้ดีว่า นี่เป็นหนทางเดียวที่น้องสาวจะหลุดพ้นจากชะตาชีวิตของชนชั้นล่าง
ส่วนสิ่งที่เขาต้องทำก็คือค้ำฟ้าให้น้องสาว ใช้กำปั้นกวาดล้างอุปสรรคทั้งปวง
แต่เมื่อนึกถึงประสบการณ์ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ค่าจ้างที่หาได้ในแต่ละเดือนยังถูกแก๊งอันธพาลหักไปส่วนหนึ่งเป็นค่าคุ้มครอง
บางครั้งเขายังถูกนักเลงจากแก๊งอื่นเหยียบย่ำลงในโคลน ถึงขั้นเคยคิดว่าจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ไปเลยดีไหม
แต่พอคิดว่าตัวเองอาจไม่มีโชคได้ข้ามมิติอีกครั้ง และยังตัดใจจากน้องสาวร่างผอมแห้งไม่ได้ เขาจึงทำได้เพียงกัดฟันกลืนทั้งเลือดและความอัปยศลงไป
ถึงอย่างนั้น ความลำบากทั้งหมดนี้ก็คุ้มค่า
วันนี้ ในที่สุดเขาก็เก็บเงินซื้อวิชาได้ครบแล้ว!
เมื่อผ่านตรอกไปสองแห่ง ลานบ้านหลังหนึ่งซึ่งแขวนป้ายชื่อ “หอพยัคฆ์ทมิฬ” ก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า
ที่นี่เป็นแก๊งขนาดกลาง ๆ ซึ่งปักหลักอยู่ในเขตนอกเมือง ต่างจากแก๊งอื่นตรงที่หนึ่งในกิจการหลักของแก๊งพยัคฆ์ทมิฬคือขายวิชายุทธ์ดาษดื่นแก่ชาวบ้านชนชั้นล่าง
แน่นอนว่าราคาสูงลิบลิ่ว
ลู่หยวนสูดหายใจลึก ก่อนผลักประตูเข้าไป
ภายในลานมีชายฉกรรจ์จับกลุ่มกันประปราย สายตากวาดผ่านเสื้อผ้าผ้าหยาบที่ปะชุนไปทั่วตัวลู่หยวน ต่างก็แฝงความดูแคลนอย่างไม่คิดปิดบัง
“มาซื้อของรึ?” ชายหน้าแผลเป็นผู้ทำหน้าที่ต้อนรับเหลือบตามองอย่างเกียจคร้าน
“มาซื้อวิชา” เสียงของลู่หยวนแหบพร่าแต่มั่นคง
ชายหน้าแผลเป็นหัวเราะเยาะ ชี้ไปยังม้วนไม้ไผ่ที่แขวนเรียงอยู่บนผนัง “อยู่ตรงนี้หมดแล้ว เลือกเอาเอง ขั้นเหลืองระดับล่าง เล่มละสามพันอีแปะ ไม่ต่อราคา”
สายตาของลู่หยวนกวาดผ่านม้วนไม้ไผ่เหล่านั้นทีละเล่ม
《หมัดทลายศิลา》 《ย่างก้าววายุคลั่ง》 《วิชากายเหล็ก》...
ล้วนเป็นวิชาพื้นฐานที่สุด ได้ยินว่าฝึกจนถึงขีดสุดก็ไปได้แค่ขั้นหลอมกายระดับสูงสุด มีเรี่ยวแรงหลายร้อยจิน แข็งแรงกว่าคนธรรมดาอยู่บ้างเท่านั้น
ในโลกนี้ ขอบเขตการฝึกยุทธ์เรียงจากต่ำไปสูง ได้แก่ หลอมกาย รวมปราณ แก่นแท้แท้จริง รวมช่องปราณ ปรมาจารย์ เทวะมนุษย์ ทลายสูญ นิพพาน ธรรมลักษณ์ ทะลวงฟ้า เทวะศักดิ์สิทธิ์ เทพมายา และขั้นเทพ
นี่คือสิบสองขอบเขตแห่งวิถียุทธ์ที่ผู้คนทั่วหล้าล้วนรู้จัก
วิชาขั้นเหลืองระดับล่างเล่มหนึ่ง อาจยังไม่พอให้เขาก้าวข้ามประตูด่านแรกได้อย่างมั่นคงด้วยซ้ำ
แต่เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่น
“ข้าเอาวิชากายเหล็กเล่มนี้”
สายตาของลู่หยวนหยุดอยู่บนม้วนไม้ไผ่เก่าคร่ำครึเล่มหนึ่ง
เป็นวิชาฝึกกายภายนอก เน้นให้ผิวหนังหนาเนื้อหยาบ เหมาะกับคนชั้นล่างที่ไม่มีทั้งทรัพยากรและเส้นสายอย่างเขาที่สุด
ต้องเอาชีวิตรอดให้ได้ก่อน จึงจะมีสิทธิ์พูดถึงวันข้างหน้า
“ได้ ตาแหลมไม่เบา” ชายหน้าแผลเป็นปลดวิชากายเหล็กลงมาโยนบนโต๊ะ แววตาดูเร่าร้อนขึ้นเล็กน้อย
“สามพันอีแปะ”
ลู่หยวนแก้ถุงผ้าที่ซุกอยู่ในอก เทเหรียญทองแดงซึ่งปะปนทั้งเหงื่อและฝุ่นลงบนโต๊ะ แล้วเริ่มนับทีละเหรียญ
ชายหน้าแผลเป็นขมวดคิ้ว แต่เมื่อเห็นเงินก็อดทนไม่แสดงท่าที
“สองพันเก้าร้อยเก้าสิบแปด สองพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้า สามพัน”
เมื่อวางเหรียญสุดท้ายลง นิ้วมือของลู่หยวนก็สั่นเล็กน้อย
หยาดเลือดและเหงื่อตลอดสามปี แลกมาได้เพียงม้วนไม้ไผ่บาง ๆ เล่มนี้
เขาหยิบม้วนไม้ไผ่ขึ้นมา แล้วหันหลังจะเดินจากไป
“เฮ้ น้องชาย อย่าเพิ่งรีบไปสิ!”
ชายหน้าแผลเป็นยื่นมือขวางเขาไว้ ใบหน้าประดับรอยยิ้มอย่างคนทำงานขาย
“ซื้อวิชาไปแล้ว แต่การฝึกก็ต้องมีวิธีการใช่ไหมล่ะ? ฟังนะ ช่วงแรกของการฝึกกายภายนอกต้องขัดเกลากระดูกและเส้นเอ็น เลือดลมพร่องเป็นเรื่องเลี่ยงไม่ได้ ข้ามียาทาพยัคฆ์กระดูกชั้นดี หากใช้คู่กับยาเสริมปราณสูตรลับของแก๊งพยัคฆ์ทมิฬ จะช่วยให้เจ้าฝึกได้เร็วขึ้นสามส่วน ทั้งยังลดความทรมานลงครึ่งหนึ่ง!”
เขาล้วงขวดกระเบื้องหยาบ ๆ สองใบออกมาจากใต้โต๊ะ กลิ่นสมุนไพรคุณภาพต่ำฟุ้งกระจาย
“เห็นว่าเจ้ามาครั้งแรก ข้าลดให้เป็นพิเศษ สองอย่างนี้คิดแค่ห้าร้อยอีแปะ ลดให้สิบส่วน!”
ลู่หยวนเหลือบมองขวดกระเบื้องทั้งสองใบ ใจไม่หวั่นไหวแม้แต่น้อย
ยาอายุวัฒนะวิเศษที่อีกฝ่ายกล่าวอ้าง เขาได้ยินพวกเพื่อนร่วมงานที่ท่าเรือพูดถึงมานานแล้ว ส่วนใหญ่ก็แค่ขี้เถ้าพืชผสมกากยาที่ไม่มีราคา กินเข้าไป ต่อให้ไม่ป่วยก็ยังอาจกินจนป่วยได้
“ไม่มีเงิน”
ลู่หยวนเอ่ยสองคำ ก่อนเดินอ้อมอีกฝ่าย มุ่งหน้าไปยังประตูโดยไม่หันกลับมา
รอยยิ้มของชายหน้าแผลเป็นแข็งค้าง เขามองแผ่นหลังของลู่หยวนแล้วถ่มน้ำลายอย่างดูแคลน “ไอ้ยาจก ไม่มีเงินแล้วยังคิดจะฝึกยุทธ์รึ? ต่อให้ฝึกจนตายก็ไม่มีวันเริ่มต้นได้หรอก!”
ลู่หยวนไม่สนใจเสียงด่าทอจากด้านหลัง
ในขณะนี้ จิตใจทั้งหมดของเขาถูกดึงดูดไปยังอีกเรื่องหนึ่ง
ทันทีที่เขาหยิบม้วนไม้ไผ่วิชากายเหล็กขึ้นมา เสียงกลไกเย็นชาไร้ความรู้สึกก็ดังกึกก้องขึ้นในส่วนลึกของจิตใจ
【ตรวจพบว่าเจ้าของระบบได้รับวิชาที่สามารถฝึกฝนได้... เงื่อนไขครบถ้วนแล้ว...】
【ระบบเพิ่มแต้มด้วยเงินเริ่มผูกมัด...】
【10%... 50%... 100%!】
【ผูกมัดสำเร็จ!】
ฝีเท้าของลู่หยวนชะงักกึก ร่างทั้งร่างแข็งทื่ออยู่กับที่ หัวใจเต้นกระหน่ำ
ระบบงั้นรึ?
นิ้วทองคำของฉันรึ?
นิ้วทองคำที่มาช้ากว่ากำหนดถึงสิบแปดปี ในที่สุดก็มาถึงแล้ว!
ยังไม่ทันได้คิดให้ถี่ถ้วน หน้าต่างแสงสีฟ้าอ่อนที่มีเพียงเขามองเห็นก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
【เจ้าของระบบ: ลู่หยวน】
【ขอบเขต: ไม่มี (ยังไม่เข้าสู่ขั้น)】
【วิชา: วิชากายเหล็ก (ยังไม่เริ่มต้น)】
【ทรัพย์สิน: 0】
【แต้มคุณสมบัติ: 0】
【ติ๊ง! เจ้าของระบบผู้ทรงเกียรติ ระบบนี้มีชื่อว่าระบบเพิ่มแต้มด้วยเงิน ฟังก์ชันหลักมีดังต่อไปนี้!】
【1. ระบบนี้สามารถใช้ทรัพย์สินแลกเป็นแต้มคุณสมบัติได้】
【2. แต้มคุณสมบัติสามารถใช้ยกระดับวิชาและทักษะยุทธ์ที่เรียนรู้แล้วได้】
【3. เมื่อยกระดับวิชาใดวิชาหนึ่งจนถึงขอบเขต ‘ทะลุขีดจำกัด’ จะได้รับรู้คุณสมบัติพิเศษที่เกี่ยวข้องกับวิชานั้นแบบสุ่มหนึ่งอย่าง】
【4. ทรัพย์สินต้องเป็นของที่เจ้าของระบบครอบครองโดยชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ชอบด้วยกฎหมายเท่านั้น】
......
【ขอบเขตวิชาในหนังสือนี้: ขั้นหลอมกาย ขั้นรวมปราณ ขั้นแก่นแท้แท้จริง ขั้นรวมช่องปราณ ขั้นปรมาจารย์ ขั้นเทวะมนุษย์ ขั้นทลายสูญ ขั้นนิพพาน ขั้นธรรมลักษณ์ ขั้นทะลวงฟ้า ขั้นเทวะศักดิ์สิทธิ์ ขั้นเทพมายา ขั้นเทพ】