ลี่เหนียนเข้าร่วมสำนักยุทธ์ชินหยุนได้ครึ่งเดือนแล้ว ยังไม่เคยได้ยินข่าวคราวเกี่ยวกับสำนักเทียนไห่และแหวนเก็บของเลยแม้แต่น้อย
เซี่ยชิงเวยและกู้จิ้งซงเคยตระเวนไปทั่วสารทิศ บางทีอาจจะพอรู้บ้าง
"สำนักเทียนไห่หรือ?"
เซี่ยชิงเวยกับกู้จิ้งซงสบตากัน ก่อนจะส่ายหน้าพร้อมกัน
กู้จิ้งซงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยขึ้นว่า
"ข้าออกรับคุ้มกันขบวนสินค้าตระเวนไปทั่วตลอดหลายปีนี้ แดนเจ๋อหนิงที่พอจะไปได้ก็ไปมาจนหมดแล้ว เคยสนทนาเรื่องสำนักต่างๆ กับวีรบุรุษยุทธภพมากหน้าหลายตา แต่ไม่เคยได้ยินว่ามีสำนักเทียนไห่อยู่จริง"
"ส่วนเครื่องประดับที่เก็บสิ่งของได้นับหมื่นนั้น ยิ่งไม่เคยได้ยินมาก่อน"
"หรือจะเป็นเพียงนิทานที่พวกชาวบ้านนินทากันเล่น"
"ศิษย์น้อง ยุทธภพมันโหดร้าย ใจคนหวนแปร เจ้าอย่าไปเชื่อคำเล่าลือของชาวบ้านจนเสียการตัดสินใจ"
เซี่ยชิงเวยยกมือขึ้นเบาๆ สีหน้าเคร่งขรึมเอ่ยว่า
"ต้าโจวกว้างใหญ่ไพศาล สามสิบหกเขตเก้าแคว้น แดนเจ๋อหนิงก็เป็นเพียงมุมหนึ่งเท่านั้น สำนักเทียนไห่อาจเป็นสำนักในแดนอื่นก็เป็นได้"
"โลกใบนี้อะไรก็เกิดขึ้นได้ หากมีเครื่องประดับที่เก็บสิ่งของได้นับหมื่นจริง ก็ไม่ใช่เรื่องน่าพิศวง"
"อยากรู้ว่าโลกนี้มีสิ่งเหล่านี้อยู่จริงหรือไม่ ก็ต้องออกไปสัมผัสด้วยตนเองจึงจะรู้"
ได้ยินคำพูดของกู้จิ้งซงและเซี่ยชิงเวย หัวใจของลี่เหนียนก็พลันหนักอึ้ง
ทั้งสองคนเที่ยวทั่วแดนเจ๋อหนิงก็ยังไม่เคยได้ยินชื่อแหวนเก็บของ ความหายากของแหวนเก็บของนั้นเกินกว่าที่เขาคิดไว้มากนัก
ส่วนสำนักเทียนไห่
ยืนยันได้ว่าไม่ใช่สำนักในแคว้นนี้แน่นอน
คนต่างแดน ไต่เขาข้ามน้ำมาไกลถึงอำเภอเฉียนหูอันห่างไกลแห่งนี้ ต้องการสิ่งใด?