ห้าร้อยตำลึง!
ลี่เหนียนแอบกลืนน้ำลายลงคออย่างเงียบ ๆ
ภารกิจคุ้มครองคุณหนูทั้งสองของตระกูลอี้ในครั้งนี้ ไม่เพียงแต่ได้ไข่มุกน้ำเทียนปี้ลั่ว ยังได้เงินจำนวนมหาศาลอีกด้วย นับว่าได้กำไรมหาศาลจริง ๆ!
“ขอบคุณท่านแม่ทัพหญิงอี้!”
ลี่เหนียนยกมือคำนับแสดงความขอบคุณ
“อย่าเพิ่งรีบขอบคุณ”
อี้ซูเหยา ยกแขนอันงามสง่าขึ้นมาห้ามไว้ แล้วจึงหยิบกระปุกเซรามิกเล็ก ๆ ออกจากชายแขนเสื้อ เอ่ยขึ้นว่า:
“ในกระปุกนี้มียาเม็ดเลือดกังหกเม็ด นี่เป็นรางวัลเพิ่มเติมที่ข้ามอบให้เจ้า”
“นี่...”
“แม่ให้เจ้า ก็รับไว้เถิด!”
“ขอบคุณท่านแม่ทัพหญิงอี้ที่เมตตา!”
เห็นอี้ซูเหยาเริ่มทำท่าจะไม่พอใจ ลี่เหนียนจึงไม่กล้าปฏิเสธ จำต้องรับไว้
ความร่ำรวยฟุ่มเฟือยของตระกูลอี้ เกินความคาดหมายของเขาเสียอีก
ยาเม็ดเลือดกังนี้ หากอยู่ภายนอก ต่อให้มีเงินก็หาซื้อได้ไม่ง่ายนัก
ได้ยาเม็ดเลือดกังหกเม็ดนี้มา ย่อมสามารถใช้ประกอบการบำเพ็ญเพียรได้เป็นอย่างดี!
ท่านแม่ทัพหญิงอี้ผู้นี้ ช่างเป็นคนที่ดีไม่น้อย ทั้งงามทั้งใจดี!
หลังจากรับยาเม็ดเลือดกังไว้แล้ว ลี่เหนียนก็นึกขึ้นได้ว่ายังมีเรื่องหนึ่ง จึงรายงานว่า:
“ท่านแม่ทัพหญิงอี้ เสี่ยวลิ่วมีเรื่องหนึ่งอยากจะรายงาน”
“เรื่องอันใด?”
ลี่เหนียนมิได้รีบร้อนเอ่ยกล่าว เพียงแต่กวาดตามองผู้คนในห้องโถง
“ทั้งหมดลงไปก่อน!”
อี้ซูเย่าเข้าใจความหมาย จึงสั่งให้คนอื่น ๆ ในห้องโถงออกไป
“มีเรื่องอันใด ก็จงกล่าวออกมาได้เต็มที่!”
“กราบทูลท่านแม่ทัพหญิงอี้ คืนวานนี้ขณะที่ข้าสังหารฮูซานเหนียง นางได้กล่าวด้วยความโกรธว่า ซื่อขุย ผู้ตรวจการประจำกองหนึ่งแห่งเกาะจันทร์เสี้ยว มีข้อมูลผิดพลาด...”
ลี่เหนียนเรียบเรียงถ้อยคำเล็กน้อย แล้วจึงเปิดโปงเรื่องที่ซื่อขุยเป็นสายลับออกมา
ส่วนที่ว่าซื่อขุยเป็นคนของตระกูลจางนั้น เขามิได้เอ่ยถึง
เพราะรายละเอียดอันละเอียดอ่อนเหล่านั้น มาจากระบบข่าวกรอง จึงไม่ดีที่จะลากตระกูลจางลงน้ำ