เถียนเหิงไม่กล้าผัดผ่อนอีกต่อไป รับเงินนั้นไว้
"คุณหนูจั้น เชิญกล่าวได้"
จั้นหลานลดเสียงลงบอกแผนการของนางแก่เถียนเหิง
ชาติก่อน จั้นชิงชิงกับหวังชิงเฉินแต่งงานกันปลายเดือน ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ณ ชายแดนก็เกิดเหตุเหตุการณ์หนึ่ง ขึ้น กองทหารชั้นยอดสามร้อยนายของซีหรงลอบโจมตีแม่ทัพใหญ่แห่งกองทัพจั้น
จั้นเป่ยชางได้รับบาดเจ็บ อาภัพตกค้างเป็นโรคเรื้อรัง อีกทั้งยังทำให้โรคเก่ากำเริบในศึกครั้งสุดท้าย พ่ายแพ้แก่จั้นซินเฉิง
ในที่สุด จั้นเป่ยชางก็จำยอมถูกจับ ถูกสวมตรวนคุมตัวกลับเมืองติ้งอัน ถูกตราหน้าเป็นกบฏทรยศแผ่นดิน!
บัดนี้ ฝ่ายใหญ่ของตระกูลจั้นเกิดเรื่องใหญ่เช่นนี้ หากบวกกับการแต่งงานของจั้นชิงชิงเข้าไปอีก ย่อมบีบให้จั้นเป่ยชางต้องกลับจวนอย่างแน่นอน
การแต่งงานของบุตรสาวอนุภรรยาแห่งตระกูลจั้น บวกกับธิดาสายหลักที่ได้รับบาดเจ็บ ยามนี้ก็ไร้ศึกสงคราม ชายแดนมีจั้นซินเฉิงเป็นบิดาบุตรคอยรักษาการณ์ ฝ่าบาทต้องมีพระบรมราชานุญาตให้จั้นเป่ยชางกลับบ้านเยี่ยมครอบครัวเป็นแน่
นี่คือเหตุผลที่จั้นหลานต้องทำให้จั้นเสวี่ยโหรวบาดเจ็บ
เพราะคนทั้งใต้หล้ารู้ดีว่า จั้นเป่ยชางทะนุถนอมลูกสาวคนนี้เพียงใด
มีเพียงจั้นเสวี่ยโหรวบาดเจ็บสาหัสเท่านั้น จั้นเป่ยชางจึงจะละจากชายแดน หลบเลี่ยงการโจมตีของซีหรง รอดพ้นจากหายนะครั้งนี้ไปได้
ยามนี้ สิ่งที่จั้นหลานต้องทำก็คือการเร่งรัดให้จั้นชิงชิงแต่งงานโดยเร็ว
ก็ต้องอาศัยท่านหมอเถียนเหิงผู้นี้แล้ว!
......
จั้นชิงชิงได้ยินเรื่องราวของจั้นเสวี่ยโหรวกับจั้นหลานแล้ว ตื่นเต้นจนกระโดดโลดเต้นอยู่กับที่
หลิวซีเห็นท่าทางบ้าคลั่งของนางแล้ว รู้สึกจนปัญญาเป็นอย่างยิ่ง