จั้นหลานสวมผ้าคลุมหน้าเดินกลับมาที่เรือนหลังพร้อมกับหลิวซี
ไม่นานนัก หมอหลวงผู้นึ่งก็เดินทางมาถึงห้องหลักของจั้นหลาน
หมอหลวงเจียงตรวจชีพจรให้จั้นหลาน และตรวจผื่นแดงที่แขนของนางแล้ว ก็เขียนใบสั่งยาให้จำนวนมาก
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังทำการฝังเข็มให้จั้นหลาน จั้นหลานทำได้เพียงยอมรับการรักษาทั้งหมด
หมอหลวงเจียงยิ้มอย่างใจดี "คุณหนูจั้น อาการของท่านเกิดจากภายในร่างกาย ไม่ติดต่อกัน ดื่มยาอีกหนึ่งวัน พรุ่งนี้ก็จะหายเป็นปกติเอง"
จั้นหลานพยักหน้า ยิ้มตอบอย่างโล่งอก "ขอบคุณหมอหลวงมาก"
หมอหลวงเจียงพูดเป็นนัย "หากอาการของคุณหนูยังไม่หายขาด ข้าก็จะมาอีกในวันพรุ่งนี้!"
"รบกวนด้วย!" จั้นหลานยิ้มบาง
หลังจากหมอหลวงจากไป จั้นหลานก็เก็บรอยยิ้มลง องค์หญิงใหญ่ นางค่อนข้างเข้าใจดี
นางมีเจ้าแม่นมเซี่ยอยู่ข้างกาย เป็นคนเจ้าเล่ห์เพทุบายอย่างยิ่ง ช่วยนางก่อกรรมทำชั่วไว้มากมาย
ความคิดนี้ไม่แน่อาจเป็นฝีมือของเจ้าแม่นมเซี่ยก็ได้
และที่สำคัญ ถ้อยคำของหมอหลวงเจียงเมื่อครู่นี้ชัดเจนยิ่งนัก
อาการป่วยของนางกับจั้นฮุย ในวังหลวงต้องรักษาให้หายขาดเป็นแน่!
จั้นหลานพูดกับหลิวซี "แอบนำสมุนไพรพวกนั้นไปเผาทิ้งเสีย!"
"เจ้าค่ะ คุณหนู!" หลิวซีรู้ดีว่าจั้นหลานทำเช่นนี้เพราะนางไม่วางใจในสมุนไพรจากภายนอก เผาทิ้งก็เสียหน่อย
จั้นหลานครุ่นคิด องค์หญิงใหญ่จะลงมือขั้นต่อไปอย่างไร คงต้องรอให้อาการป่วยของนางกับจั้นฮุยหายดีก่อนจึงจะรู้!
......
สามวันต่อมา ตระกูลจั้นได้รับพระเสาวนีย์จากฮองเฮา
หลิวซีสืบข่าวมาแจ้งจั้นหลาน "คุณหนู พรุ่งนี้เป็นวันคล้ายวันประสูติของฮองเฮา พระราชวังจะจัดงานเลี้ยงร้อยบุปผา มีรับสั่งให้บุตรหลานของตระกูลจั้นไปร่วมทั้งหมดเพคะ"