จั้นหลานจ้องมองจั้นฮุยแล้วเอ่ยว่า "ปกป้องชู่อินให้ดี!"
นางใช้ปลายเท้าเขี่ยกระบี่ประจำกายของเจ้าหน้าที่ที่ล้มอยู่บนพื้นขึ้นมา คว้าจับไว้แล้วพุ่งสังหารออกไป
มู่เหยียนตามมาอย่างติดๆ ก้น เพียงสิบกว่าลมหายใจ พื้นดินก็มีศพโจรภูเขานอนเกลื่อนกลาดถึงสิบกว่าศพ
ประมุขใหญ่ถึงกับตื่นตระหนก สองคนนี้กำลังความสามารถถึงเพียงนี้เชียวหรือ!
เมื่อครู่เขายังคิดว่าคนทั้งสองเป็นคุณชายคุณหนูที่ถูกเลี้ยงดูอย่างตามใจ แต่บัดนี้ดูไปแล้วหาได้เป็นเช่นนั้นไม่!
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับโจรภูเขาผู้โหดเหี้ยม ท่าทางการสังหารของสองคนนี้ล้วนฉับไวและเด็ดขาด ถึงกับพูดได้ว่าฝีมือระดับมือสังหารขั้นสูงสุดก็ไม่เกินเลย
หยาดเลือดหยดลงจากกระบี่ของจั้นหลาน มู่เหยียนยืนอยู่ไม่ไกลจากนาง ทั้งคู่ไม่ได้เผยตัวตนที่แท้จริงออกมา จุดประสงค์ก็เพื่อสืบสาวเหล่าอำนาจชั่วร้ายที่คบคิดกันระหว่างอำเภอเฮยหลิงกับตระกูลอู๋
"อย่าเข้าประชิดตัว ให้ยิงเกาทัณฑ์!" เมื่อครู่ประมุขใหญ่ยังคิดโลภในรูปร่างนาง บัดนี้ความคิดนั้นมลายหายไปสิ้นแล้ว
หากคนทั้งสองเป็นมือสังหารระดับขั้นสูงจริง คงเป็นอันตรายยิ่งนัก
โจรภูเขาทั้งหมดโก่งเกาทัณฑ์ขึ้นพร้อมกัน ในชั่วขณะที่ลูกธนูจะพุ่งออกไปนั้นเอง
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!
สายธนูมากมายดั่งฝนโปรยปรายพุ่งเข้าใส่พวกเขา โจรภูเขาล้มตายในทันทีถึงยี่สิบกว่าคน
หลังกระโจม จั้นฮุยคอยจับตาดูเงามืดว่ามีผู้คิดลอบทำร้ายหรือไม่ พลางโอบกอดชู่อินไว้แน่น และใช้มือปิดตานางไว้
เดิมทีชู่อินยังคงงอนง้ออยู่ แต่ในใจก็หวาดกลัวไม่น้อย จึงโอบกอดจั้นฮุยแน่น