จางเฉิงกดเสียงต่ำกล่าวว่า "บุตรสาวสายหลักแห่งตระกูลจั้น จั้นเสวี่ยโหรว มิได้มีใจให้ท่านมาโดยตลอดหรือ ขอเพียงท่านเริ่มจากนาง..."
ซือจวินก็คิดจะใช้ตระกูลจั้นโดยไม่ให้ใครรู้ เพื่อกำจัดองค์ชายอื่น ๆ แล้วขึ้นครองบัลลังก์ด้วยตนเอง
แต่ในยามนี้ หากเขาแต่งงานกับบุตรสาวสายหลักแห่งตระกูลจั้นโดยตรง มีตระกูลจั้นหนุนหลัง ก็ต้องถูกองค์ชายอื่นหมายหัวเป็นแน่
ถึงเวลานั้น ความทะเยอทะยานของเขาก็จะถูกเปิดเผยออกมาล่วงหน้า
จางเฉิงเอ่ยอย่างเหนื่อยหน่าย "ซีโหวเย่ หากท่านต้องการบรรลุเป้าหมายอันยิ่งใหญ่ จำเป็นต้องมีตระกูลใหญ่ที่มีชื่อเสียงเลื่องลือเป็นที่พึ่ง ตระกูลจั้นคือตัวเลือกที่ดีที่สุด"
น้ำเสียงของซือจวินเย็นเยียบ "อาจารย์จาง ท่านก็รู้ดี เรื่องแต่งงานของข้า ฝ่าบาททรงมีพระบัญชา ข้าไม่มีสิทธิ์เลือก"
จางเฉิงกล่าวอย่างสุขุม "เช่นนั้นก็ต้องทำให้ผู้อื่นคิดว่าเสี่ยวโหวเย่จำใจแต่ง มิได้เต็มใจที่จะรับจั้นเสวี่ยโหรว"
"เสี่ยวโหวเย่แต่งนางเข้ามาแล้วก็เมินเฉยได้ ไม่ต้องแตะต้องนาง ให้ผู้คนรู้ว่าท่านไม่พอใจ"
"แค่ก แค่ก..." ซือจวินป่วยเป็นโรคหอบ ท่านไอสองสามครั้ง มิใช่ว่าไม่รู้ว่าจั้นเสวี่ยโหรวหลงรักท่านเพียงใด
เขาจงใจปล่อยให้นางค้างคาใจ ก็เพื่อให้จั้นเสวี่ยโหรวจงรักภักดีต่อเขาอย่างสุดหัวใจ
สักวันหนึ่ง บุตรสาวสายหลักแห่งตระกูลจั้นจะยอมทำเพื่อเขาโดยไม่มีเงื่อนไข แม้แต่ทำลายตระกูลจั้นเองก็ตาม
ให้เขากำจัดตระกูลจั้นได้อย่างเงียบเชียบ โดยไม่ทิ้งร่องรอยใด ๆ ไว้ในหน้าประวัติศาสตร์