ไม่รู้ว่าเหตุใด เมื่อคิดถึงปัญหานี้ ในความคิดของจั้นหลานกลับปรากฏเงาร่างของมู่เหยียนขึ้นมา
นางจึงส่ายหน้าแล้วมองไปที่หลิวซี "เป็นไปไม่ได้ ไม่มีบุรุษใดคู่ควรให้ข้าเสี่ยงอีกต่อไป!"
จั้นหลานโน้มตัวลงมองตาหลิวซี ยิ้มอย่างมีเลศนัย "หากสามีในอนาคตของเจ้ากล้าทำไม่ดีกับเจ้า ข้าจะช่วยเจ้าจัดการมันทีละชิ้น แล้วหาคนใหม่ให้เจ้า คางคกสามขาหายาก แต่บุรุษสองขานั้นมีมากมาย!"
"โอ๊ย คุณหนู ท่านพูดเหลวไหลอีกแล้ว!" หลิวซีแสดงท่าทีเขินอายแบบสาวน้อย
......
มู่เหยียนกับจั้นหลานมีเรื่องขุ่นเคืองกัน ตลอดทั้งวันเขามีสีหน้าไม่พอใจ ทำให้จูเว่ยตกใจกลัวจนไม่กล้าแม้แต่จะเอ่ยชื่อจั้นหลาน
เพราะภายใต้ความเย็นชาที่กดดันของเขา จูเว่ยแทบหายใจไม่ออก
เสี่ยวไป๋ก็มีสายตารู้กาละเทศะ ไม่รบกวนนายของมัน มองตาปริบๆ กับจูเว่ย
จั้นหลานไม่ได้คิดถึงเรื่องเมื่อคืนนี้อีก นางไม่ได้อยู่นิ่งๆ แต่ยุ่งอยู่กับการหาอะไรให้สายสกุลรองทำ
อีกไม่กี่วันนางจะไปด่านเฮยเฟิง ก่อนไปต้องทำให้สายสกุลรองวุ่นวายจนบ้านแทบแตกเสียก่อน!
......
จวนแม่ทัพ เรือนของสายสกุลรอง
จางซื่อดูแลสามีที่ป่วยนอนอยู่บนเตียงอย่างเหนื่อยยากทุกวัน แต่นางเริ่มเกิดข้อสงสัยว่าเหตุใดจั้นซินเฉิงในตอนนี้ถึงมีท่าทีต่อนางต่างจากตอนก่อนป่วย
ก่อนหน้านี้นางพูดอะไร จั้นซินเฉิงก็ฟังตามนั้น แต่ตอนนี้ แม้จั้นซินเฉิงจะรู้สึกตัวเป็นบางครั้ง ก็ไม่มีสีหน้าดีต่อนางเลย