จางซื่อเกือบถูกเสียงเรียกคำว่า "แม่" จาหลี่ฉางหลง เจ้าหน้าตาอัปลักษณ์ตรงหน้าส่งไปสู่สุสาน
นางผลักไสหลี่ฉางหลงด้วยความโกรธ "เจ้าจงไปเสีย มิเช่นนั้น ข้าจะฆ่าเจ้า!"
จั้นลี่ลั่วนั่งอยู่บนรถเข็น ร้องไห้พลางกล่าว "แม่ ข้ากลายเป็นเช่นนี้แล้ว ฉางหลงยังยอมแต่งงานกับข้า..."
"หุบปาก!" จางซื่อจ้องเขม็งด้วยดวงตากล้า รู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง ล้วนเป็นกรรมที่นางก่อไว้เอง ทำร้ายบุตรสาวของตน
นางต้องหาทางนำหนอนพิษออกจากตัวบุตรสาวและหลี่ฉางหลงให้ได้
เมื่อจั้นซินเฉิงสามารถนำหนอนพิษออกได้ เช่นนั้นหญิงชราผู้เชี่ยวชาญพิษต้องมีวิธีนำหนอนพิษออกอย่างแน่นอน!
ส่วนข่าวลือในเมืองที่แพร่สะพัดเกี่ยวกับบุตรสาวนางกับหลี่ฉางหลงนั้น ขอเพียงนางใช้เงินทองล้างชื่อเสียงให้บุตรสาวก็สิ้นเรื่อง
"คนมา จับเขามัดไว้!" จางซื่อชี้หน้าระบุตัวหลี่ฉางหลง
หลี่ฉางหลงถูกองครักษ์กดลงกับพื้นอย่างรวดเร็ว จั้นลี่ลั่วยกมือโบกห้าม "แม่ ท่านปล่อยวางเขาเถิด!"
จางซื่อมองบุตรสาวด้วยสายตาเย็นชา จั้นลี่ลั่วจึงต้องหุบปาก
รุ่งขึ้น จางซื่อตามไปพบหญิงชราผู้เชี่ยวชาญพิษ แต่น่าเสียดายที่นางไม่สามารถพูดจาได้แล้ว
นางเข้าใจจุดประสงค์ของจางซื่อ จึงติดตามนางมายังจวน และนำหนอนพิษออกจากร่างของหลี่ฉางหลงและจั้นลี่ลั่ว จากนั้นก็ฆ่ามันทิ้ง
จางซื่อผิดหวังในตัวจั้นซินเฉิงอย่างถึงที่สุด อีกทั้งยังนำหนอนพิษออกจากร่างของตนเองอีกด้วย
ในวินาทีที่นำหนอนพิษออก ดวงตาของนางเย็นเยียบลง จั้นซินเฉิงทรยศต่อนางเช่นนี้ นางจะไม่มีทางให้จั้นซินเฉิงสมปรารถนาเด็ดขาด!
ขณะที่จั้นลี่ลั่วนำหนอนพิษออกจากร่าง ในชั่วพริบตาที่ได้เห็นหลี่ฉางหลง นางก็กรีดร้องออกมา