จั้นหลานรู้ดีว่างานเลี้ยงที่ฮ่องเต้เซวียนอู่จัดขึ้นนั้นเป็นเพียงข้ออ้าง ที่แท้จริงก็เพื่อให้บรรดาขุนนางและเชื้อพระวงศ์ที่ยังไม่ได้แต่งงานทั้งหมดเข้ามาในวัง เพื่อให้พระนางได้คัดเลือกม่ายม้าให้กับพระธิดาของตน
และที่สำคัญ ยังต้องมีสตรีสูงศักดิ์บางคนปะปนอยู่ในนั้นด้วย เพียงเพื่อกลบเกลื่อนจุดประสงค์ที่แท้จริงในการเลือกบุตรเขยของพระองค์
"คุณหนู เช่นนั้นวันนี้ท่านต้องดื่มยาให้น้อยหน่อย เพื่อจะได้หายป่วยเร็วๆ งานเลี้ยงในวังเช่นนี้ บ่าวได้ยินมาว่าหลีกเลี่ยงการดื่มสุราไม่ได้"
การจัดงานเลี้ยงในวัง การดื่มสุราถือเป็นสิ่งขาดไม่ได้
จั้นหลานพยักหน้า "อืม วางใจได้"
เมื่อตะเกียงงามสว่างไสวขึ้น ภายในวังหลวงมีตำหนักซ้อนกันหลายชั้น โอ่อ่าตระการตา
บนยอดตำหนักสูง มีรูปสลักนกและสัตว์อันประณีตละเอียดลออ ราวกับมีชีวิตจริง
เมื่อจั้นหลานมาถึงตำหนักซีฮวา แขกส่วนใหญ่ก็นั่งประจำที่แล้ว
นางสวมชุดปักลายสีแดงสด สวมเสื้อคลุมขนสัตว์สีขาวคลุมบนบ่า บนใบหน้าแต่งแต้มเครื่องสำอางเพียงบางเบา ผมเกล้าขึ้นอย่างเรียบง่าย มีปิ่นทองห้อยระย้าประดับอยู่ ซึ่งเปล่งประกายเมื่อนางก้าวเดิน
สายตาแทบทุกคนในตำหนักต่างพากันจับจ้องมาที่จั้นหลานในยามที่นางสาวเท้าเข้ามาในตำหนักใหญ่
เพราะอย่างไรเสีย วันนี้ก็เป็นวันส่งตัวจั้นหลาน เซียวเฉิน และหวงกุ่น ทั้งสามคนออกเดินทางตามชื่อเสียงเรียงนาม
เหล่าบุตรชายตระกูลขุนนางผู้สูงศักดิ์ต่างเคยได้ยินชื่อเสียงของจั้นหลานมานาน บัดนี้จั้นหลานกลายเป็นสตรีที่ยังไม่ได้แต่งงานซึ่งเป็นที่หมายปองที่สุดในเมืองติ้งอัน
เพราะผู้ใดได้นางไปเป็นภรรยา ย่อมเท่ากับได้แม่ทัพหญิงในอนาคตมาไว้ในครอบครัว เปรียบเสมือนการเสริมกำลังให้ตระกูลของตนแข็งแกร่งยิ่งขึ้น