โอวหยางซงไม่รู้ว่าบุตรชายของตนเสียชีวิตในกองเพลงหรือไม่ ใจของเขาร้อนรน เขาจึงแทงดาบลงที่หัวใจของจั้นซินเฉิง
จั้นซินเฉิงมองเลือดที่อกตัวเองด้วยความไม่เชื่อสายตา แล้วล้มลงในแอ่งเลือด
โอวหยางซงคิดจะฉวยโอกาสหนีไป ลูกน้องของชุยเฮ่าตายไปบ้าง บาดเจ็บไปบ้าง เหลือเพียงสิบกว่าคนที่อยู่ปกป้องเขา แต่เขาก็ไม่ได้ออกไปขัดขวาง
โอวหยางซงเดินโซยงับไปที่หน้าห้องของตนเอง ผ่านหน้าต่างที่ถูกไฟไหม้เกรียม เขาเห็นบุตรชายที่ถูกไฟเผาจนเสียชีวิตอยู่ภายในห้อง
โอวหยางซงคำรามร้องไห้ครวญขึ้นสู่ฟ้า จิตใจแตกสลาย บุตรชายของเขาถูกคนฆ่าตาย!
สายตาของเขามองไปที่บุตรชายภายในห้อง แล้วปิดตาลงอย่างสิ้นหวัง สายสกุลของเขาขาดสืบ!
เขาทำศัตรูไว้มากมายในยุทธภพ ไม่รู้ว่าเป็นฝ่ายใดที่มาทวงหนี้เลือด แค้นนี้เขาต้องชำระให้ได้ เขาตัดสินใจอย่างรวดเร็วว่าที่นี่ไม่ควรพำนักนาน และในวินาทีที่เขาจมอยู่ในความคิด
เสียงฮืดดดด!
ลูกธนูหนึ่งดอกพุ่งตรงผ่านคอของโอวหยางซง หนึ่งดอกปิดชะตา!
ในวินาทีที่เขาล้มลง ลูกธนูอีกดอกแทงเข้าที่อกของเขา
เจ้าสำนักแห่งสำนักอันดับหนึ่งของหนานจิ้น โอวหยางซง สิ้นใจตายในทันที!
จั้นหลานหย่อนธนูในมือลง
จิ้งจอกหน้ากากเงินมองจั้นหลานด้วยความตกตะลึง "คุณหนู ฝีมือยิงธนูเลิศเลอจริง!"
จากระยะร้อยก้าว นางยิงทะลุร่างของผู้ฝึกวรยุทธ์ได้อย่างง่ายดาย!
"รีบไปเถิด ที่นี่ไม่ควรพำนักนาน พบกันใหม่โอกาสหน้า!" จั้นหลานห้อยคันธนูไว้บนหลัง ทั้งสองแยกย้ายกันจากไป
จิ้งจอกหน้ากากเงินมองแผ่นหลังของจั้นหลานด้วยความชื่นชม มุมปากยกยิ้ม แล้วพูดด้วยเสียงที่มีเพียงตนเองได้ยิน "ดีแล้ว คราวหน้าข้าจะมองให้เห็นใบหน้าของเจ้าให้ชัดเจน!"
จั้นหลานมาถึงสถานที่ที่นัดหมายกับเซียวเฉินไว้ล่วงหน้า นางเดินทางมาถึงหลังเขาเพียงลำพัง ที่ปากถ้ำ จั้นหลานได้พบกับนักดาบฉินหมิงเป็นครั้งแรก ฉินหมิงคือคนที่นางแย่งมาจากมือของซือจวิน