ภายในห้องวิวาห์ ชู่อินได้ยินเสียงของจั้นฮุย น้ำเสียงของเขาคละเคล้ากับความมึนเมาเล็กน้อย เอ่ยกับแม่สื่อว่า "ลงไปก่อน!"
มือของชู่อินกำชุดวิวาห์แน่น ฝ่ามือของนางเริ่มมีเหงื่อซึม
นางได้ยินเสียงฝีเท้าใกล้เข้ามาทีละน้อย ผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวถูกริบเปิดออกอย่างช้าๆ
ชู่อินเงยหน้าขึ้น มองเห็นจั้นฮุยซึ่งอาบแก้มด้วยแสงสีแดงระเรื่อ จั้นฮุยมองท่าทางอันอายเขินของนาง ใบหน้าของนางเริ่มร้อนผ่าวขึ้นเรื่อยๆ
จั้นฮุยหายใจถี่รัว จ้องมองชู่อิน "อินเอ๋อร์ ในที่สุดเราก็ได้แต่งงานกันเสียที!"
ชู่อินก้มหน้าลง ไม่มองเขา จั้นฮุยใช้ปลายนิ้วค่อยๆ เชยคางของนางขึ้น ชู่อินเอ่ยด้วยความอายเขิน "ยังไม่ได้ดื่มสุราสังวร"
จั้นฮุยยิ้มบางๆ คว้ามือของชู่อินไว้ แล้วเดินไปพร้อมกันถึงหน้าโต๊ะ ทั้งสองสอดประสานแขนกัน ยกถ้วยสุราค่อยๆ ดื่มสุราสังวรลงไป
ถ้วยสุราในมือของชู่อินถูกจั้นฮุยหยิบไป วินาทีถัดมา ร่างของนางถูกจั้นฮุยอุ้มขึ้น ชู่อินอุทานด้วยความตกใจ
จั้นฮุยกระซิบข้างหูนาง "อินเอ๋อร์ คราที่แล้วข้าเอาไว้ ทว่าคืนนี้..."
ชู่อินหน้าแดงก่ำ ถูกวางลงบนเตียง จุมพิตของจั้นฮุยตกลงบนเรียวปากของนางราวกับสายฝนเบาบาง
หัวใจของชู่อินเต้นถี่ขึ้น เปียเสื้อถูกจั้นฮุยแก้ออก นางรีบกดมือของจั้นฮุยไว้ ร้องว่า "เจ้าต้องห้ามรังเกียจข้า..."
จั้นฮุยยกมุมปากยิ้มบาง แก้เปียเสื้อของตนเอง กระซิบข้างหูนาง "เจ้าเป็นเช่นไร ข้าก็ชอบทั้งนั้น"
ชู่อินด้วยความเขินอายเอามือปิดตา ทว่าแอบชำเลืองมองกล้ามเนื้อหน้าท้องของจั้นฮุยแวบหนึ่ง