จั้นซินจางฟังเซียวเฉินเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟังอย่างละเอียด
แววตาของจั้นซินจางที่มองจั้นซินเฉิงเริ่มผิดหวังมากขึ้นทุกที
ทหารองครักษ์ราชวังค้นพบลายมือของจั้นซินเฉิงในห้องหนังสือ ทั้งยังพบธนบัตรที่เขายักยอกไว้จำนวนหนึ่ง หลู่จงเข้าไปในห้องเพื่อนำลายมือของจั้นซินเฉิงมาเทียบกับจดหมายที่ติดต่อกับซีหรง แล้วจึงสรุปผล
"จดหมายติดต่อข้าศึกและทรยศแผ่นดินเหล่านี้ เป็นลายมือของจั้นซินเฉิงอย่างไม่ต้องสงสัย"
"ลูกทรพี!" จั้นซินจางโกรธจนตัวสั่นเทิ้มไปทั้งกาย
นางหวังคุกเข่าลงบนพื้น กระชากชายเสื้อของจั้นซินจางไว้แล้วกล่าวว่า "นายท่าน ต้องมีคนกลั่นแกล้งซินเฉิงเป็นแน่ ขอนายท่านโปรดเห็นจริงด้วย!"
เมื่อจั้นซินเฉิงเห็นจั้นหลาน เขาก็มั่นใจได้ทันทีว่าทั้งหมดนี้เป็นแผนของนาง
แต่ต่อหน้าพยานหลักฐานอันเด็ดขาดที่จั้นหลานเตรียมการไว้ล่วงหน้า เขาจะยังกล่าวอะไรได้เล่า?
หากเขาไม่ยอมรับ สิ่งที่รออยู่ตรงหน้าก็มีแต่การทรมาน และสุดท้ายก็ต้องตายอยู่ดี!
สายตาอันมืดหม่นของจั้นซินเฉิงทอดลงบนตัวจั้นหลาน กล่าวด่าในใจ: เด็กสาวช่างโหดเหี้ยมนัก!
นางหวังมองตามสายตาของจั้นซินเฉิง แล้วจู่ ๆ ก็เข้าใจหลายสิ่งหลายอย่างขึ้นมา
นางลุกขึ้นยืนชี้ไปที่จั้นหลานพร้อมตะโกนว่า "จั้นหลาน ใช่เจ้าหรือไม่! เจ้าคือคนที่กลั่นแกล้งอาสามของเจ้า ใช่หรือไม่..."
มู่เหยียนกวาดสายตาอันเย็นชาไปทางนาง เสียงของนางหวังก็หยุดลงกะทันหัน
จั้นหลานมองไปที่เซียวเฉิน เซียวเฉินกล่าวว่า "ท่านแม่ทัพใหญ่ ในจดหมายมีบันทึกไว้ว่า ท่านหญิงใหญ่รู้เรื่องที่จั้นซินเฉิงคิดก่อกบฏมานานแล้ว ซีหรงให้สัญญากับท่านหญิงใหญ่ว่า หากสำเร็จ จะแต่งตั้งให้นางเป็นสตรีผู้ได้รับเกียรติยศชั้นหนึ่ง"
เซียวเฉินหยิบแผ่นหยกขึ้นมาแล้วกล่าวว่า "นี่คือแผ่นหยกของฮ่องเต้ซีหรง คนที่หนีไปเมื่อครู่คือไป่หลี่เจียงแห่งซีหรง"