ใต้หอคอย กองทัพตระกูลจั้นที่จั้นหลานนำทัพมาประจันหน้าทหารม้าซีหรงสี่พันนาย การจะบุกขึ้นหอคอยนั้นหาใช่เรื่องง่าย
มู่เอ๋อร์ฮั่นเห็นท่าทีการบุกโจมตีของจั้นหลานที่ดุดันและทรงพลัง ก็กัดฟันเอ่ยว่า "ตายเถิด อย่าให้คนของจั้นหลานบุกขึ้นมาได้!"
บันไดหอคอยถูกทหารม้าซีหรงปิดตาย ประชาชนที่ถูกมัดไว้บนหอคอยแตกตื่นอลหม่านไปชั่วขณะ
ทหารม้าซีหรงยกดาบโค้งขึ้นจ่อไปที่ประชาชนผู้บริสุทธิ์
พวกเขาจะใช้ชีวิตของประชาชนบีบบังคับให้จั้นซินจางยอมจำนน
ทันใดนั้น บนท้องฟ้าก็เกิดละอองทรายตลบฟ้า พายุลมกระโชกแรง
จั้นซินจางชักทวนรบออกจากมือทหารรักษาหอคอยที่เสียชีวิตลงคนหนึ่ง แล้วตะโกนไปยังประชาชนที่หวาดกลัวจนไม่รู้จะทำอย่างไร "เร็ว! ทั้งหมดจงหลบมาทางข้านี้!"
จั้นซินจางตวัดทวนรบฟาดทหารม้าซีหรงล้มราบเป็นแถว ปลายทวนแทงทะลุร่างพวกเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ประชาชนกรีดร้องและหลบซ่อนไปทางด้านหลังของจั้นซินจาง
ท่านแม่ทัพจ้านปกป้องประชาชนไว้เบื้องหลังอย่างสุดชีวิต บนหอคอย เขาใช้กำลังเพียงผู้เดียวต้านทานการโจมตีของทหารม้าซีหรงนับร้อยนาย
ประชาชนบนหอคอยทยอยกันหลบไปยังมุมกำแพงด้านหลังของจั้นซินจาง
หนึ่งผู้ดักหน้าประตู ยากที่หมื่นทัพจะตีผ่าน!
มู่เอ๋อร์ฮั่นรูม่านตาหดเกร็ง ท่านแม่ทัพจ้านผู้นี้สมคำเล่าลือจริง ๆ วัยปูนนี้ยังสามารถสู้ด้วยกายเนื้อต่อคนเป็นร้อย เป็นคู่ต่อสู้ที่รับมือได้ยากเย็น!
เขาหันไปมองจั้นหลานใต้หอคอย แล้วลอบคิดในใจ: คนตระกูลจั้นช่างยากที่จะเอาชนะยิ่งนัก!