หวังหมานยืดคอแหงนมองเห็นขบวนรถม้าของฮ่องเต้ด้านหน้ามีทหารองครักษ์ราชวังเดินตามมาอย่างเนืองแน่น
ในใจเขาดีใจสุดขีด นี่คือฮ่องเต้ชิ่งอู่เสด็จมา!
เดี๋ยวรอให้ฮ่องเต้ชิ่งอู่บอกความจริงต่อหน้าประชาชน ดูซิว่ามู่เหยียนกับจั้นหลานจะรับมืออย่างไร!
ต่อให้ตระกูลจั้นเป็นที่รักของประชาชนเพียงใด แต่แคว้นหนานจิ้นมีราชสกุลซือ!
นี่คือบัลลังก์ของหลานชายเขา ไม่กลัวว่ามู่เหยียนกับตระกูลจั้นจะต้องแบกคำสบประมาทไปชั่วกัลปวารหรือ?
ปากของหวังหมานถูกยัดด้วยรองเท้าขาด เขาส่งเสียงร้องโหยหวนไปทางรถม้าของฮ่องเต้เพื่อดึงดูดความสนใจของฮ่องเต้ชิ่งอู่
ประชาชนเมื่อเห็นรถม้าของฮ่องเต้ ต่างก็หวาดเกรงในบารมีของราชสำนัก พระพักตร์ของฮ่องเต้มิใช่สิ่งที่พวกเขาสามารถจ้องมองได้ พวกเขาต่างคุกเข่าลงสองข้างทาง หวังให้ฮ่องเต้ชิ่งอู่ให้ความยุติธรรมแก่ประชาชน
เสียงปี่เซียงหยุดลงกะทันหัน
รถม้าของฮ่องเต้หยุดลงหน้าหีบศพของจั้นซินจาง ฮ่องเต้ชิ่งอู่ให้ขันทีพยุงเสด็จลงจากรถม้า
พระองค์ทอดพระเนตรเห็นประชาชนยืนแน่นสองข้างถนน กลางถนนเป็นทางกว้างประดับด้วยความขาวบริสุทธิ์ กองทัพตระกูลจั้นสวมชุดขาวไว้ทุกข์ให้ท่านแม่ทัพใหญ่จั้นซินจาง เดินมุ่งหน้าสู่เมืองหลวง ตรงกันข้ามกับรถม้าสีเหลืองสดใสหรูหราของพระองค์อย่างสิ้นเชิง
ฮ่องเต้ชิ่งอู่เห็นใบหน้าเย็นชาของมู่เหยียน เห็นสายตาน้ำแข็งของจั้นหลาน เห็นจั้นเป่ยชางแบกหีบศพไม่มีความตั้งใจจะคุกเข่าถวายบังคมพระองค์แม้แต่น้อย