สองคำว่า "กบฏ" ดังก้องอยู่หน้าประตูเมืองติ้งอัน
ชาวบ้านได้ทราบจากเหล่าทหารตระกูลจั้นว่า จักรพรรดิชิ่งอู่ต่างหากที่เป็นผู้สัญญากับซีหรง และเป็นตัวการที่แท้จริงที่ยกเมืองหลินเปียนและเมืองสือหลี่ให้แก่ซีหรง
หากไม่ใช่จักรพรรดิชิ่งอู่ ชาวบ้านนับหมื่นในเมืองสือหลี่จะต้องตายภายใต้มือทหารม้าซีหรงได้อย่างไร
ยิ่งไปกว่านั้น จักรพรรดิชิ่งอู่ยังตัดเสบียงของเหล่าทหารแนวหน้า บีบให้กองทัพตระกูลจั้นที่ส่งข่าวชัยชนะมาอย่างต่อเนื่องต้องถอยทัพ!
ช่างเป็นจักรพรรดิที่อ่อนแอและโหดร้ายเพียงใด!
หากไม่ใช่คนตระกูลจั้นผู้มีเลือดเนื้อมุ่งสู่สมรภูมิ หากไม่ใช่อ๋องผู้สำเร็จราชการที่ยื้อสถานการณ์ไว้ได้ ซีหรงคงบุกเข้าสู่เมืองติ้งอันไม่ช้าก็เร็ว!
เสียงเรียกร้องของชาวบ้านกึกก้อง "ขอให้วิญญาณแม่ทัพเก่ากลับบ้าน!"
......
อีกด้านหนึ่งในวังหลวง จักรพรรดิชิ่งอู่ได้รับรู้ถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหน้าประตูเมือง
เขารู้ว่ามู่เหยียนและจั้นหลานนำทหารตระกูลจั้นมาเพียงพันกว่าคน จึงสั่งให้หวังหมานผู้เป็นน้าใช้โอกาสก่อนพวกเขากลับเข้าเมืองเข้าไปขัดขวาง
ไม่คิดว่าหวังหมานจะทำตามใจตัวเองเปิดประตูเมือง จนก่อให้เกิดความโกรธแค้นของชาวบ้าน
แน่นอนว่าเขาไม่อาจยอมรับเรื่องที่เคยสัญญากับซีหรงได้
ดังนั้นน้าของเขาจึงไม่รู้เรื่องเช่นกัน บัดนี้เขาตกอยู่ในสภาพที่ยากจะถอย หาได้รู้ว่าจะจัดการเรื่องนี้อย่างไร