หลิวปากคนเดินกลับไปหลังเคาน์เตอร์ ก้มลงยกม้านั่งตัวยาวออกมาวางไว้ตรงหน้าซูชิงเหอ: "น้องสาวนั่งก่อน คนเดี๋ยวก็มา ข้าขอพูดให้ชัดก่อน — ตามกฎของเมืองต้าฉี ที่นี่เป็นนายหน้าหน่วยงานราชการ คนทุกคนมีชื่อจดทะเบียนในบัญชี มีที่มาที่ไป ไม่เกี่ยวกับการลักพาตัว พี่ซื้อคน ต้องไปกับข้าที่ศาลประจำเมืองเพื่อเซ็นสัญญาประทับตรา ค่าธรรมเนียมนี้พี่ออก สามอีแปะ"
ซูชิงเหอพยักหน้า นั่งลงบนม้านั่ง: "อืม เข้าใจแล้ว"
กำลังพูดอยู่ ม่านตรงประตูหลังบ้านก็ถูกยกขึ้น หญิงสามคนเดินเรียงแถวออกมา
อายุประมาณสามสิบห้าถึงสี่สิบต้นๆ แต่งตัวสะอาดเรียบร้อย แต่เสื้อผ้าต่างมีรอยปะและซักจนซีด
พวกเธอก้มหัว เดินมาถึงกลางห้องโถงใหญ่ เรียงกันเป็นแถว มือทั้งสองประสานไว้ข้างหน้า ท่าทางต่ำต้อยและเชื่อฟัง
หลิวปากคนชี้ทีละคน: "คนนี้เป็นป้าจ้าว อายุสี่สิบ เดิมเป็นคนแก่รับใช้ในบ้านคนรวย มีแรงมาก ทำงานหนักได้ สับฟืนหาบน้ำไม่เกี่ยงงาน เลี้ยงเด็กก็ได้; คนนี้เป็นแม่บ้านซุน อายุสามสิบแปด มาจากบ้านใหญ่ในเมือง เคยเลี้ยงเด็กสองคน ดูแลคนเป็น; คนนี้เป็นป้าจาง อายุสามสิบเก้า ทำได้ทุกอย่าง..."
ซูชิงเหอไม่รอให้เขาแนะนำจบ ก็ลุกขึ้นเดินไปยืนตรงหน้าหญิงทั้งสาม
นางเดินผ่านป้าจ้าวก่อน
หญิงคนนั้นก้มหน้า ปลายเท้าชิดกันแน่น ดูเป็นคนซื่อตรงและเรียบร้อย แต่สายตาของซูชิงเหอไล้ไปที่มือของนาง — ใต้เล็บมีเศษดินสีดำ