หลังจากที่แม่จิวมา ซูชิงเหอรู้สึกว่าตัวเองกับน้องสาวทั้งสองหลุดพ้นจากเตาไฟและงานบ้านจุกจิกต่างๆ ได้ในพริบตา
ไม่ต้องตื่นแต่เช้ามาจุดไฟหุงข้าว ไม่ต้องล้างจานล้างหม้อ ไม่ต้องซักผ้าปะผ้า และไม่ต้องคอยกังวลว่าข้าวของเครื่องใช้ในบ้านจะพอใช้หรือไม่ เธอแค่ต้องตั้งใจทำเรื่องของตัวเองเท่านั้น—ฝึกฝนลูกแฝด วางแผนขั้นตอนต่อไป
ซูชิงเหอพยักหน้าอย่างพึงพอใจ
การซื้อคนรับใช้เป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องที่สุด เธอแค่เสียดายที่ไม่ซื้อให้เร็วกว่านี้
พูดตามตรง เธอไม่ชอบชีวิตที่ต้องลงมือทำทุกอย่างด้วยตัวเองจริงๆ
ในยุคปัจจุบัน เทคโนโลยีเจริญก้าวหน้า การแบ่งงานกันทำชัดเจน ไม่อยากทำงานบ้านก็มีหุ่นยนต์ดูดฝุ่น เครื่องล้างจาน และแม่บ้านมาช่วย ไม่อยากทำกับข้าวก็สั่งอาหารเดลิเวอรี่ จะซื้อของก็ช้อปปิ้งออนไลน์ หนาวก็มีเครื่องทำความร้อน ร้อนก็มีแอร์...
แม้แต่หลังจากยุคสิ้นโลกมาถึง การแบ่งงานก็ยังชัดเจนมาก
เธอในฐานะคนที่มีความสามารถด้านการต่อสู้ หน้าที่คือนำทีมออกไปหาวัตถุดิบ ตามล่าซอมบี้ ปกป้องความปลอดภัยของฐาน ส่วนการทำกับข้าว ซักผ้า งานสนับสนุนต่างๆ ก็มีคนรับผิดชอบโดยเฉพาะ ไม่ต้องให้เธอกังวลเลย
พอมาถึงยุคโบราณ ต้องลงมือทำเองทุกอย่าง สับฟืน หาบน้ำ จุดไฟ หุงข้าว ซักผ้า ทำความสะอาด... งานจุกจิกเหล่านี้ถึงแม้บางอย่างจะมีคนอื่นช่วยแบ่งเบา แต่ก็ยังกินเวลาและพลังงานไปมาก ทำให้เธอมีสมาธิกับเรื่องสำคัญได้ยาก
ตอนนี้ดีแล้ว พอมีแม่จิว ในที่สุดเธอก็หลุดพ้นจากงานบ้านพวกนี้ได้สักที
...
หลังจากหิมะตกครั้งแรก อากาศก็ลดฮวบลงทันที
เมื่อสองวันก่อนยังพอใส่เสื้อบางๆ ออกไปข้างนอกได้ แต่ช่วงนี้ต้องห่มเสื้อสำลีหนาๆ ถึงจะกล้าออกจากบ้าน