ซูชิงเหอยืนอยู่ไม่ไกลนัก ฟังเสียงอื้ออึงที่ดังออกมาจากในลานบ้าน มุมปากยกยิ้มเย็นชา
ซูเหล่าไท่อ่อนระทวยอยู่บนเตียง ลุกขึ้นยืนไม่ได้
เส้นทางสู่การสอบขุนนางของซูเหวินซวนก็ขาดสะบั้นลงแล้ว
ฝ่ายสามเดิมทีหวังพึ่งให้ซูเหวินซวนในอนาคตมีหน้ามีตา จะได้ดึงดันครอบครัวของตัวเองขึ้นมาบ้าง ตอนนี้เขาอนาคตพังพินาศ ธรรมชาติแล้วก็ไม่อยากจะทนก้มหัวให้อีกต่อไปเหมือนอย่างแต่ก่อน
ถ้ายังเป็นเหมือนอย่างแต่ก่อน—
ซูเหล่าโถวคอยกดทับอยู่ข้างบน ซูต้ายย่งเจ้าวัวเหล่าคอยค้ำจุนอยู่ข้างล่าง ฝ่ายรองคอยดูดเลือด—
ต่อให้เส้นทางอนาคตของซูเหวินซวนจะขาดสะบั้น บ้านใหญ่ก็ยังอาศัยการบีฑาฝ่ายรอง ประคองความสงบสุขภายนอกไว้ได้อย่างยากเย็น
น่าเสียดาย ตอนนี้ซูเหล่าโถวตายไปแล้ว ซูต้ายย่งก็ไม่มีอีกแล้ว ฝ่ายรองก็แยกครัวออกไปแล้ว
บ้านใหญ่ไม่มีเจ้าวัวเหล่าที่อดทนทำงานหนักแบบนั้นแล้ว คนที่เหลืออยู่เหล่านี้ ล้วนแต่เห็นแก่ตัวกันทั้งนั้น ใครจะยอมทำงานมากกว่ากัน?
ซูต้าจื้อเป็นคนชั่วแบบเปิดเผย ทั้งโลภทั้งเจ้าอำนาจ ซูต้าซานเป็นคนชั่วแบบเนียน ๆ ดูท่าทางซื่อ ๆ แต่คิดในใจฉลาดแกมโกงยิ่งกว่าใคร
พี่น้องสองคนนี้อยู่ด้วยกัน บวกกับหลี่ซื่อและเลี่ยงซื่อลูกสะใภ้สองคนที่ต่างคนต่างมีเล่ห์เหลี่ยมในใจ…
ตอนนี้เพิ่งจะเริ่มต้น บ้านใหญ่ต่อไปนี้มีเรื่องให้ทะเลาะกันอีกมาก
ซูชิงเหอเพียงแค่มองแวบหนึ่ง ก็เก็บสายตากลับมา รีบก้าวเดินกลับบ้าน
เรื่องวุ่นวายพวกนั้น ไม่เกี่ยวกับนางแล้ว