ซูชิงเหอไปที่บ้านของคุณปู่ก่อน
เธอเคาะประตู คุณย่ามาเปิดประตู พอเห็นเธอยืนอยู่หน้าประตู ใบหน้าก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มทันที: "โอ๊ย เหอหนิวมาล่ะ! รีบเข้ามาๆ ข้างนอกหนาวมาก!"
ซูชิงเหอตามคุณย่าเข้าไปในห้องโถงใหญ่ คุณปู่กำลังผิงไฟและสูบยาสูบแห้งอยู่ พอเห็นเธอมาก็ยิ้มและเรียกให้เธอนั่งลง
"คุณปู่ คุณย่า วันนี้หนูขึ้นเขาล่าแพะมาได้ตัวหนึ่ง เลยเอาเนื้อแกะมาให้ท่านทั้งสองบำรุงร่างกาย อากาศหนาวอย่างนี้ กินเนื้อแกะแล้วอบอุ่น" ซูชิงเหอหยิบเนื้อแกะออกจากตะกร้าแล้ววางลงบนโต๊ะ
คุณย่ารีบโบกมือ: "โอ๊ย เด็กคนนี้ ตอนนี้อากาศหนาว เนื้อแกะเก็บไว้ได้นาน ไม่ต้องเอามาให้เราหรอก แม่ของหลานใกล้คลอดแล้ว กำลังต้องการบำรุง เก็บไว้ให้แม่หลานกินบำรุงดีกว่า"
คุณปู่ก็พยักหน้าเห็นด้วย: "ใช่ เหอหนิว แม่ของหลานร่างกายอ่อนแออยู่แล้ว แล้วยังท้องแฝดอีก กำลังต้องการสารอาหาร เอาเนื้อแกะนี้กลับไป ให้แม่หลานกินเถอะ"
ซูชิงเหอยิ้ม: "ที่บ้านยังมีอยู่อีก กินหมดแล้วหนูค่อยขึ้นเขาไปล่าใหม่ ตอนนี้หนูล่าสัตว์เป็นแล้ว ไม่ขาดอาหารประเภทนี้หรอก ท่านทั้งสองรับไว้เถอะ"
คุณปู่เห็นเธอพูดอย่างนั้น ก็ไม่ขัดอีก
เขาหันหลังเดินเข้าไปในห้องด้านข้าง สักครู่หนึ่ง ก็อุ้มเปลโยกออกมา