หลิวเจิ้นหัวไม่ตอบทันที
ในห้องฉุกเฉิน ลมหายใจของจ้าวเฉียงเริ่มราบรื่นขึ้นบ้าง สีหน้าค่อย ๆ เปลี่ยนจากเขียวคล้ำกลับมาเป็นซีดขาว พยาบาลจ้าวต่อสายออกซิเจนให้เขาใหม่ ซุนจื้อเฉียงเขียนคำสั่งแพทย์เพิ่ม แพทย์เวรศัลยกรรมทรวงอกกำลังรีบมา
ภรรยาของจ้าวเฉียงคุกเข่าอยู่กับพื้น ตอนที่พยาบาลพยุงขึ้นมายังตัวสั่นอยู่
“หมอคะ เขารอดแล้วใช่ไหม”
ฉินไห่ถอดถุงมือ “อาการคงที่ชั่วคราว ยังต้องรักษาต่อ”
หญิงสาวร้องไห้พลางพยักหน้าไปด้วย
หลิวเจิ้นหัวปิดสมุดบันทึก น้ำเสียงเบาลงกว่าเมื่อครู่ “การรักษาเมื่อกี้ บันทึกประวัติการรักษาต้องสมบูรณ์ เกณฑ์การวินิจฉัย ผู้ดำเนินการ ผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์ การแจ้งข้อมูล ต้องเขียนให้หมด”
ฉินไห่มองเขา “จะเขียน”
“ผมไม่ได้ต่อต้านการช่วยคนในห้องฉุกเฉิน” หลิวเจิ้นหัวหยุดไปครู่หนึ่ง “แต่ยิ่งเป็นการรักษาฉุกเฉินแบบนี้ที่อยู่ตรงเส้นแบ่งของขอบเขตอำนาจ ก็ยิ่งต้องมีหลักฐาน”
คำพูดนี้ฟังเข้าหูกว่าเมื่อตอนที่เข้ามาใหม่ ๆ
หลินเย่ยืนอยู่ด้านข้าง ได้ยินชัดเจน
เขามองช่องว่างหลายช่องบนแบบบันทึก
เวลา เหตุผล ผู้ดำเนินการ ผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์
ตัวอักษรเหล่านี้ดูเย็นชา แต่สามารถเปลี่ยนเหตุการณ์เมื่อกี้จาก “มั่ว” ให้เป็นการช่วยชีวิตได้
หลังจากแพทย์ศัลยกรรมทรวงอกมาถึง ก็จัดการรักษาต่อเนื่องให้จ้าวเฉียง และส่งตัวเข้าแผนกศัลยกรรมทรวงอก