ผลผ่าตัดของสวี่ฉิง เสิ่นรั่วเหมยโทรมาบอกห้องฉุกเฉินด้วยตัวเอง
“ท่อนำไข่ซ้ายท้องนอกมดลูกแตก เลือดคั่งในช่องท้องกว่าพันมิลลิลิตร ถ้าส่งมาช้ากว่านี้อีกนิด ญาติก็ไม่ต้องมาถกกันเรื่องหน้าตาแล้ว เตรียมจัดงานศพได้เลย”
เสิ่นรั่วเหมยพูดตรงแบบไม่อ้อมค้อม
ฉินไห่เปิดลำโพงไว้ ทุกคนในห้องได้ยินกันหมด
พ่อของสวี่ฉิงยืนอยู่หน้าห้อง สีหน้าซีดเผือด
เมื่อกี้เขายังคิดจะมาเอาเรื่องห้องฉุกเฉิน บอกว่าลูกสาวยังไม่แต่งงานแต่โดนถามเรื่องนรีเวช น่าอายชะมัด ตอนนี้พอได้ยิน “เลือดคั่งกว่าพันมิลลิลิตร” ก็เหมือนถูกดึงกระดูกออกจากตัว
“คุณหมอครับ” เสียงเขาแหบพร่าราวกับไม่มีแรง “เธอจะ… เธอจะยังมีลูกได้อีกไหมในอนาคต”
เสียงเย็นชาของเสิ่นรั่วเหมยลอดจากโทรศัพท์ “ขอให้รอดชีวิตก่อนแล้วค่อยคิดถึงอนาคต ญาติให้ความร่วมมือในการรักษาต่อไป อย่ามาด่าลูกสาวที่หน้าห้องอีก”
วางสาย
พ่อของสวี่ฉิงยืนอยู่หน้าประตู ไม่ขยับไปไหนนานทีเดียว
แม่ของสวี่ฉิงร้องไห้จนแทบจะเกาะกำแพงพยุงตัวไม่อยู่ “แม่ก็บอกแล้วว่าสีหน้าเธอมันไม่ดี แม่ก็บอกแล้วว่าอย่าด่าเธอ…”
ป้าคนนั้นแอบไปหลบอยู่มุมทางเดิน ไม่กล้าออกมาอีกเลย
หลินเย่ไม่ได้มองพวกเขานานเกินไป
ในห้องฉุกเฉิน อาการของอู๋เฮ่าเริ่มแย่ลง
เด็กชายในชุดนักเรียนนอนบนเตียง หายใจหอบเร็ว ใบหน้ายังดูอ่อนเยาว์แบบเด็ก ยามกับครูประจำชั้นยืนอยู่หน้าประตู พูดย้ำแบบร้อนรน “ตอนบ่ายเขาบอกว่าแน่นหน้าอก ครูคิดว่าเขาหาข้ออ้าง เมื่อก่อนเขาก็มักจะขอลาป่วยบ่อย”