เซียวสือเหยี่ยนกล่าว: "ผมก็งงเหมือนกันครับ เช้าตรู่วันนี้เฉินซูเสียให้ผมทำความสะอาดบ้านทั้งหลัง
ผมใช้เวลาหลายชั่วโมงกว่าจะเก็บกวาด upstairs downstairs ให้ทั่ว
เพิ่งจะได้พักบนโซฟา ยังไม่ทันหายงง เฉินซูเสียก็พาผู้ชายคนหนึ่งเข้ามา บอกว่าเป็นลูกชายของเธอ ส่วนผมเป็นลูกของคนอื่น
ผมไม่รู้ว่าจริงหรือไม่ เพราะไม่มีตำรวจมาสอบสวน แต่ดูจากชุดที่เขาใส่ดีขนาดนั้น ไม่แพ้ชุดของตู้สือชู ราคาก็คงไม่ถูก
อืม ผมไม่ได้พูดเรื่องนั้น ผมหมายถึง พวกเขาตกลงกันเองแล้ว ไม่ได้ให้ตำรวจตรวจสอบว่าบ้านผมเป็นครอบครัวที่สลับลูกกับเขาจริงหรือไม่
แค่ให้เงินผมหนึ่งร้อยหยวน ชดเชยจี้หยกของผม อืม จี้หยกที่ผมใส่ดีๆ อยู่ ตู้เจี้ยนหยางเข้ามาจะแย่ง แล้วยังทำตกแตกอีก
แล้วก็ให้ผมออกจากตระกูลตู้ ผมจะไปแจ้งที่สถานีตำรวจและสำนักงานเขตหน่อยครับ"
เซียวสือเหยี่ยนพูดสั้นๆ ไม่กี่ประโยคก็ทำให้เรื่องทั้งหมดชัดเจน
และยังเผยให้เห็นถึงความคิดสกปรกของตระกูลตู้อีกด้วย
ป้าโอ่งเบิกตากว้าง พูดด้วยความไม่อยากเชื่อ: "เฉินซูเสีย ไม่ใช่แบบนั้นสิ รู้ว่าเธอละโมบ แต่ไม่คิดว่าเธอจะไล่คนออกไปแล้วยังให้เขาทำความสะอาดบ้านทั้งหลังอีกเหรอ?"
"ใช่สิ หนึ่งร้อยหยวน? ฉันว่าเด็กหนุ่มคนนี้ เรียกตู้เจี้ยนหยางสินะ? เสื้อผ้าที่เขาใส่มันมากกว่านั้นอีก"
"ไม่ใช่แบบนั้นสิ ช่วงชีวิตของสือเหยี่ยนที่อยู่ในตระกูลตู้น่ะ มันพอจะเรียกว่าเป็นชีวิตมนุษย์ได้เหรอ? แล้วแค่เสื้อผ้าเก่าๆ ไม่กี่ตัว ยังไม่ให้เอาไปอีกเหรอ?"
เซียวสือเหยี่ยนพูดแทรกขึ้นมาพอดี: "ตู้เจี้ยนหยางเอาลำไม้หวายกลับมาด้วย ไม่รู้ว่าใส่ของอะไรมาผมอยากดู แต่เขาไม่ให้ดู"
ตู้เจี้ยนหยางโกรธแทบตาย เขาไม่คิดว่าเซียวสือเหยี่ยนจะโหดร้ายได้ถึงขนาดนี้
เมื่อกี้เขายังคิดจะเปิดโปงว่าเซียวสือเหยี่ยนมาจากตระกูลเซียว ซึ่งเป็นตระกูลทั้งเจ้าที่ดินและนายทุน
แต่ตอนนี้เซียวสือเหยี่ยนกลับเปิดโปงว่าเขาเอาลำไม้หวายกลับมาด้วย ถ้าเซียวสือเหยี่ยนมีปัญหา เขาก็จะไม่รอดเหมือนกัน
คนอื่นจะคิดว่าเขาแอบเอาทรัพย์สมบัติจากตระกูลเซียวกลับมามากมายแค่ไหน
"ดูจากเสื้อผ้าที่เขาใส่ ก็ไม่ใช่แค่หนึ่งร้อยหยวนแล้ว ที่อยู่ในลำไม้น่ะ อย่าบอกนะว่า..."
ป้าโอ่งเป็นตัวประกอบที่เล่นเข้าคู่ได้ดีมาก ปิดปาก ดึงสายตาของทุกคนให้จดจ่อมาที่นี่
เซียวสือเหยี่ยนต้องยอมรับในใจจริงๆ ฝีมือการแสดงของคุณป้าสายสืบคนนี้ไม่ธรรมดาเลย
เซียวสือเหยี่ยนมองตู้จิ่นเฉิงด้วยสีหน้าเจ็บปวด แล้วพูดว่า: "คุณตู้ เรารีบไปย้ายทะเบียนกันเถอะค่ะ เดี๋ยวอีกเดี๋ยวเขาปิดทำการ จะได้ไม่ยุ่งยาก"
ตู้จิ่นเฉิงแทบจะระเบิดความโกรธ
เซียวสือเหยี่ยนคนนี้มันอยากจะลากตระกูลตู้ให้ลงไปด้วย ให้จมดินไม่เหลือชิ้นดีเลย
ตัวเองจะตกต่ำแล้ว ยังจะไม่ให้คนอื่นได้ดีอีกเหรอ?
แต่ตอนนี้ เขากลับพูดอะไรไม่ได้มาก
กว่าจะเบียดตัวออกมาจากลานบ้านได้ ใบหน้าของตู้จิ่นเฉิงก็มืดครึ้มจนน้ำจะหยดได้แล้ว
"เซียวสือเหยี่ยน นายก็แค่นี้จริงๆ เหรอ ยังจะไม่ให้ตระกูลตู้ได้ดีอีก ฉันเลี้ยงนายมาตั้งสิบหกปี!"
"พอเถอะ คุณตู้ ไม่ต้องมาพูดแบบนั้น ผมแค่พูดความจริง เพื่อป้องกันไม่ให้คุณใช้ประโยชน์น่ะ ส่วนตระกูลเซียวกับตระกูลไช่จะเป็นบ้านของผมหรือไม่ ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
ผมไม่อยากให้มีข่าวลือออกไปจากลานบ้าน เพราะเรื่องนี้ความจริงเป็นยังไง ไม่มีใครรู้
ถ้ามีข่าวหลุดออกมา ผมก็คงต้องไปแจ้งความ ให้ตำรวจมาสืบหาความจริงเอง"
"นายขู่ฉันเหรอ?" ตู้จิ่นเฉิงมองเซียวสือเหยี่ยนด้วยสายตาเข้มงวด แววตาลึกมีประกายอันตรายวาบผ่าน
แต่เซียวสือเหยี่ยนกลับไม่ใส่ใจเลยสักนิด
"คุณตู่อย่าลืมสิว่าผมกลับมาจากชนบทตอนอายุหกขวบ ตั้งแต่นั้นมาบ้านก็เป็นหน้าที่ผมทำความสะอาด ซักผ้า ทำอาหาร ก็ล้วนแต่เป็นผมทั้งนั้น"
เซียวสือเหยี่ยนจู่ๆ ก็พูดเรื่องที่ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องที่พูดอยู่ขึ้นมา
ตู้เจี้ยนหยางไม่ได้รู้สึกอะไร
แต่ตู้จิ่นเฉิงกลับชะงักไปทันที
เขาอยู่ในบริษัทต่างชาติมานาน ย่อมเคยทำเรื่องที่ไม่ถูกต้องตามกฎหมายมาบ้าง
บางเรื่องก็พูดไม่ได้จริงๆ
ถึงแม้เขาจะทำอย่างลับๆ แต่บางครั้งก็คุยกับเฉินซูเสีย หรือไม่ก็พึมพำกับตัวเอง หรือสั่งให้เฉินซูเสียไปทำธุระ
ไม่แน่ใจว่าเซียวสือเหยี่ยนอาจจะได้ยินอะไรบ้าง
ถ้าหลุดออกไป ตู้จิ่นเฉิงก็จะเดือดร้อนด้วย
"นาย... ดี ดีมาก"
ตู้จิ่นเฉิงไม่กล้าพูดอะไรมาก หน้ามืดครึ้ม พาเซียวสือเหยี่ยนไปที่สำนักงานเขต ขอหนังสือแนะนำตัวก่อน
เจ้าหน้าที่สำนักงานเขตก็ไม่คิดว่าจะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น
แต่เรื่องแบบนี้ พวกเขาจะไปห้ามก็ไม่ได้ ทั้งสองฝ่ายมาครบแล้ว พวกเขาจะพูดอะไรได้อีก?
ได้หนังสือแนะนำตัวและเอกสารรับรองแล้ว พวกเขาก็มาเปิดเอกสารที่ฝ่ายทะเบียนราษฎรสถานีตำรวจ แล้วก็จัดการย้ายทะเบียนให้เสร็จ
ทะเบียนบ้านของเซียวสือเหยี่ยนถูกย้ายไปไว้ที่สำนักงานเขตชั่วคราว
มองป้าๆ ที่สำนักงานเขต เซียวสือเหยี่ยนแสดงสีหน้า "เศร้าเสียใจ" แล้วแสร้งทำเป็นเข้มแข็งพูดว่า: "พี่สาวครับ ผมไม่รู้ว่าผมสลับตัวกับตู้เจี้ยนหยางหรือเปล่า หรืออาจจะมีครอบครัวอื่นที่สลับผิดอีกก็ได้
ผมขอย้ายมาอยู่ที่สำนักงานเขตก่อนได้ไหมครับ? ผมจะรีบหางานทำ แล้วย้ายทะเบียนไปที่หน่วยงานของผมเอง"
ตู้จิ่นเฉิงยังพยายามอีกครั้ง: "ถ้าแกไม่มีที่จะย้ายทะเบียน ก็อยู่ที่บ้านก่อนได้ แล้วเมื่อไหร่หางานทำได้ ค่อยย้ายออกไปก็ได้"
ตู้เจี้ยนหยางเริ่มตื่นตระหนก: "พ่อครับ ทำไม..."
ตู้จิ่นเฉิงหันขวับไปมองตู้เจี้ยนหยางอย่างเกรี้ยวกราด สายตาแบบผิดหวังจนแทบจะกลายเป็นรูปร่างขึ้นมาจริงๆ
เซียวสือเหยี่ยนจะไม่ยอมอยู่ต่อแน่นอน เขารู้ดีว่าตู้จิ่นเฉิงพูดแบบนี้เพื่อถ่วงเวลาเขา
ในอนาคต อาจจะแอบทำอะไรบางอย่าง
มีทะเบียนบ้านแล้ว เขาส่ายหน้า: "ช่างเถอะครับ สำนักงานเขตก็น่าอยู่ดี ขืนกลับไปก็ต้องเข้าไปในลานบ้านอีก ตอนนี้ผมไม่ใช่ลูกชายของตระกูลตู้แล้ว บ้านหลังใหญ่โตนั้น ผมเข้าไปไม่ไหวหรอกครับ"
คำพูดเสียดสีนี้ แม้แต่เจ้าหน้าที่เองก็ยังเหลือบมองตู้จิ่นเฉิง
ถึงแม้จะคนละหน่วยงาน แต่ก็มีคนรู้จักกันอยู่บ้าง
ป้าคนนั้นถูกเซียวสือเหยี่ยนเรียกว่าพี่สาว ก็รู้สึกปลื้มใจทันที ยิ่งเห็นเซียวสือเหยี่ยนหน้าตาดี แถมสีหน้าเจ็บปวดแบบนี้ ก็ใจอ่อนทันที รีบตอบตกลง: "ไม่เป็นไร ถ้าชั่วคราวยังไม่มีหน่วยงานรับทะเบียน ก็ย้ายมาอยู่ที่สำนักงานเขตก่อนได้"
สีหน้าตู้จิ่นเฉิงมืดลงทันที พอจัดการธุระเสร็จ แม้แต่จะพูดอะไรสักคำก็ไม่พูด พาตู้เจี้ยนหยางออกไปทันที
เซียวสือเหยี่ยนก็ไม่ใส่ใจ
ขอบคุณเจ้าหน้าที่สำนักงานเขต แล้วบอกว่าจะรีบมาขอย้ายทะเบียนในไม่ช้า
เซียวสือเหยี่ยนก็เดินออกจากสำนักงานเขต โล่งอกไปเปราะหนึ่ง
"ต้องบุกเบิกชนบทแน่นอน สถานการณ์ของตระกูลเซียวกับตระกูลไช่ ไม่ได้มีแค่ที่ได้ยินจากปากตู้เจี้ยนหยาง ในความทรงจำของฉันก็มีเหมือนกัน
เซียวเหวินรุ่ยและไช่จิง เป็นพ่อแม่ของร่างนี้ ทั้งคู่เป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยจิงต้า
ทั้งคู่ถูกส่งตัวลงไปแล้ว คนในครอบครัวก็พลอยเดือดร้อนไปด้วย
การข่มขู่ครั้งก่อนของฉัน แค่ทำให้ตู้จิ่นเฉิงสงบลงชั่วคราว ตระกูลตู้อาจจะไม่ยอมให้ฉันอยู่ในเมืองหลวง
โดยเฉพาะสถานการณ์ของตระกูลตู้ ป้าโอ่งวันนี้ได้ฟังเรื่องราวแล้ว ต้องไปเล่าต่อแน่นอน
ไม่ใช่แค่เพื่อนินทา แต่เพื่อสามีของป้าโอ่งด้วย เขาดูเหมือนจะแข่งขันกับตู้จิ่นเฉิง
ในความทรงจำ การบุกเบิกชนบทของเขาทำให้ตู้จิ่นเฉิงได้ประโยชน์ ทำให้เขาประสบความสำเร็จในการเลื่อนขั้นครั้งนี้
แต่ครั้งนี้น่ะ ไม่แน่แล้วล่ะ
ตอนนั้น ตู้จิ่นเฉิงเลื่อนขั้นไม่สำเร็จ จะต้องโกรธแค้น และแก้แค้นกลับแน่นอน"
แน่นอน เซียวสือเหยี่ยนก็ไม่ได้คิดจะอยู่ในเมืองด้วย ฐานะที่เป็นทั้งลูกเจ้าที่ดินและนายทุนน่ะ เหมือนระเบิดเวลา รีบไปบุกเบิกชนบทถึงจะปลอดภัย
"อีกสองปีก็ไม่เป็นไรแล้ว อีกอย่าง ต้องไปดูตระกูลเซียว สองคนนั้น ให้รู้ว่าใครเป็นคนให้กำเนิดฉัน แล้วก็ มีอีกเรื่องที่ต้องรีบไปจัดการโดยด่วน"