ป้าของกูซือเฉิงเป็นหัวหน้าร้านสหกรณ์ ดังนั้นที่บ้านของกูซือเฉิงจึงแทบไม่เคยขาดของพวกนั้น
แต่ตอนนี้ถ้าอยากหาฝ้ายมา ก็ยุ่งยากมากแล้ว
ฝ้ายเป็นของหายากอยู่แล้ว ต่อให้มีคูปองก็ซื้อไม่ได้
ยิ่งกว่านั้น ฝ้ายปีนี้ยังไม่ออกมา กูซือเฉิงเองก็คิดเผื่อไว้ เพราะอีกไม่นานเซียวสือเหยี่ยนก็ต้องไปบุกเบิกชนบททางตะวันออกเฉียงเหนือแล้ว
ถ้าไม่หาฝ้ายตอนนี้ ไว้ทีหลังก็คงสายเกินไป
พอไปถึง กูซือเฉิงก็พูดว่า “รออยู่ตรงนี้ก่อนนะ ผมเข้าไปหาป้าสักหน่อย จะช่วยถามให้”
เซียวสือเหยี่ยนย่อมไม่มีปัญหาอะไร
พอกูซือเฉิงเข้าไป เซียวสือเหยี่ยนก็ยืนรออยู่ข้างนอก ถึงจะถือของกองใหญ่ก็ไม่เป็นไร
ดีที่ซื้ออ่างลายครั่งมาด้วย เลยเอาของหลายอย่างใส่ไว้ในอ่าง
ไม่อย่างนั้นคงถือไม่ไหวจริง ๆ
เซียวสือเหยี่ยนไม่มีอะไรทำ จึงส่งจิตเข้าไปในเมืองเล็กแห่งความสุข
เขาดูหน้าจอสถานะ ตอนนี้มีเหรียญทองอยู่แปดเหรียญแล้ว
เซียวสือเหยี่ยนครุ่นคิดว่า เดี๋ยวจะลองทำขนมปังกลมไต๋หลางสักสองชิ้นดีไหม
ตอนนี้แผงขนมปังกลมไต๋หลางมีตัวเลือกเดียว คือขนมปังแป้งขาว
ข้างในไม่มีแม้แต่ไส้เนื้อ
แย่มาก
รออัปเกรดในภายหลัง ก็จะมีไส้หลากหลายให้เลือกใส่
ช่วงนี้ไม่มีตัวละครการ์ตูนมาซื้อเลย ไม่รู้ว่าตัวละครการ์ตูนพวกนั้นเป็นคนจริง ๆ หรือเป็นแค่สิ่งที่เกมกำหนดไว้
คงไม่ใช่ผู้ทะลุมิติคนอื่นในโลกนี้หรอกมั้ง
ตามหลักแล้ว ไม่น่าจะมีผู้ทะลุมิติมากขนาดนั้นนะ
หรือจะมาจากโลกอื่น?
คงไม่ใช่ว่าเป็นแค่สิ่งที่เกมกำหนดไว้จริง ๆ หรอกนะ
เซียวสือเหยี่ยนครุ่นคิดว่า จะเติมเงินเข้าไปได้ไหม