เซียวสือเหยี่ยนรู้ดีว่า ถ้าขยับตัวแรงเกินไป ก็จะทำให้คนตื่น
แต่เซียวสือเหยี่ยนก็มีวิธีของตัวเอง
เขาก่อกองไฟขึ้นกองหนึ่งในเมืองเล็กแห่งความสุขก่อน โดยไม่ให้ออกซิเจนเพียงพอ เพื่อให้เกิดคาร์บอนมอนอกไซด์
จากนั้นก็ใช้พลังวิเศษมิติอวกาศควบคุมคาร์บอนมอนอกไซด์ กักมันไว้รอบตัวตู้เจี้ยนหยาง
อันที่จริง หากควบคุมไว้แบบนี้ตลอด ก็จะทำให้ตู้เจี้ยนหยางเสียชีวิตจากพิษคาร์บอนมอนอกไซด์ได้
เซียวสือเหยี่ยนไม่มีความคิดจะฆ่าคน จึงไม่ยอมก้าวข้ามเส้นนี้ง่าย ๆ
แอบหยิบของไปสักหน่อย เขายังพอรับได้
ยิ่งเป็นคนที่ไม่ดีกับเขาด้วยแล้ว เขาก็ถือเสียว่าเป็นค่าชดเชยให้ตัวเอง
แต่เรื่องฆ่าคนโดยตรงนั้น เซียวสือเหยี่ยนยังคิดว่าตัวเองจำเป็นต้องยึดมั่นในเส้นนี้ไว้
เหตุผลที่กูอวิ๋นหยางยืนหยัดรักษาเส้นนี้ไว้ ส่วนหนึ่งก็เพื่อไม่ให้ตัวเองกลายเป็นคนที่ฆ่าคนอย่างเลือดเย็น
อีกส่วนหนึ่ง กูอวิ๋นหยางก็รู้ว่าการกระทำของตัวเองหลังจากนี้จะทำให้ตระกูลตู้ตกอยู่ในปัญหา
ถ้าตายไปแล้ว ก็เท่ากับหลุดพ้น
มีแต่ต้องมีชีวิตอยู่ ถึงจะได้ลิ้มรสความทุกข์!
ไม่นาน ตู้เจี้ยนหยางก็สูดคาร์บอนมอนอกไซด์เข้าไปไม่น้อย จนหมดสติไป
เซียวสือเหยี่ยนถอนพลังวิเศษมิติอวกาศออกทันที ปล่อยให้ออกซิเจนกลับมาเต็มพื้นที่อีกครั้ง
ร่างกายของเขาคงไม่เป็นอะไรมาก อย่างมากพอตื่นขึ้นมาในเช้าวันพรุ่งนี้ก็อาจรู้สึกไม่สบายตัวอยู่บ้าง แล้วก็ง่วงมากเป็นพิเศษ
เรื่องพวกนี้ไม่ใช่ปัญหา
เขายกตู้เจี้ยนหยางลงจากเตียง แล้ววางไว้บนพื้น
เซียวสือเหยี่ยนเก็บข้าวของอื่น ๆ ในห้องเข้าไปจนหมด
รวมถึงเตียงไม้หวงหลี่ตัวนั้นด้วย