ของที่เตรียมไว้เหรอ?
แผนที่สมบัติเหรอ?
เซียวสือเหยี่ยนรีบปฏิเสธทันที “เอ่อ ผมไม่ได้มาเอาของนะครับ”
เขาไม่ได้มาเอาของจริง ๆ
เดิมทีเซียวสือเหยี่ยนคิดว่า ถ้าเซียวเหวินรุ่ยกับไช่จิงถูกคนร้องเรียนจริง
ของในบ้านก็คงเก็บไว้ไม่ได้อยู่ดี รอให้เซียวเหวินรุ่ยกับไช่จิงถูกส่งตัวลงไปแล้ว เขาค่อยกลับมาเก็บของทั้งหมด
อย่างไรก็ไม่ยอมปล่อยให้พวกใจดำจากสมาคมตัดหางได้ไป
แต่พอมาถึง เขาถึงได้รู้ว่าการถูกคนร้องเรียนเป็นเรื่องจริง
ทว่าดูเหมือนเดิมทีสามีภรรยาตระกูลเซียวก็คิดจะอาศัยเรื่องนี้เป็นข้ออ้าง ปิดบังชื่อแซ่แล้วไปทำงานวิจัยอยู่แล้ว
หรืออาจเป็นเพราะพวกเขาถูกคนอิจฉาและจับตามองจริง ๆ อีกทั้งมีคนระดับบนต้องการคุ้มครองพวกเขา จึงจำเป็นต้องใช้วิธีนี้
ทรัพย์สินของพวกเขาถึงได้รักษาเอาไว้ได้ทั้งหมด
เซียวสือเหยี่ยนมีประสบการณ์จากยุคหลัง ขอแค่การปฏิรูปเปิดประเทศมาถึง เขาก็เชื่อว่าตัวเองจะประสบความสำเร็จได้อย่างรวดเร็ว
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังมีพลังวิเศษกับเมืองเล็กแห่งความสุข การหาเงินไม่ใช่เรื่องง่ายดายหรอกหรือ?
ดังนั้นถึงตระกูลเซียวจะมีชาติกำเนิดเป็นเจ้าที่ดิน ก็ย่อมมีของดีอยู่ไม่น้อย
แต่เซียวสือเหยี่ยนไม่ได้คิดจะเอาของพวกนั้น
เขาตั้งใจจริงที่จะมอบแบบปรับปรุงฉบับนี้ให้ หากมันช่วยให้สามีภรรยาตระกูลเซียวไม่ต้องถูกส่งตัวลงไปได้
ก็ถือว่าเขาได้ตอบแทนบุญคุณที่พวกเขาให้กำเนิดแล้ว
ใครจะรู้ว่าเซียวเหวินรุ่ยกลับโบกมือ “ไม่ต้องรีบปฏิเสธหรอก พ่อกับแม่มีลูกห้าคน ของพวกนี้เดิมทีก็ตั้งใจจะแบ่งเป็นห้าส่วน ให้คนละส่วนอยู่แล้ว
เพียงแต่ก่อนหน้านี้เจี้ยนหยางยังไม่สุขุมพอ เราเลยคิดว่าจะฝากของพวกนี้ไว้ให้แกดูแล