เรือสำราญออกเดินทาง
ซังหลิงชมแสงอาทิตย์ยามเย็นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกลับเข้าไปในห้องพักบนเรือ
พอดีกับที่เหอชิวชิวส่งข้อความมา
แค่อ่านตัวอักษรก็สัมผัสได้ถึงความโกรธของเธอ
ชิวชิวชิว：【ทนแฟนคลับบางคนไม่ไหวจริง ๆ เอ๊ะ ไม่สิ... เรียกพวกเขาว่าแฟนคลับตามติดส่วนตัวน่าจะดีกว่า ไม่รู้เตือนไปตั้งกี่ครั้งแล้วว่าอย่าไปก่อกวนตารางส่วนตัวของพี่ไป๋ แต่สุดท้ายก็ยังมีคนไปกันเยอะขนาดนั้น】
ซังอวี๋เฟยหว่าน：【หืม?】
ชิวชิวชิว：【[รูปภาพ] เรื่องนี้แพร่ไปทั่วกลุ่มแฟนคลับของพวกเราแล้ว】
ซังหลิงนึกว่าเหอชิวชิวเป็นแฟนคลับประเภทคลั่งไคล้เสียอีก ไม่นึกเลยว่าพอเจอเรื่องแบบนี้ เธอกลับใจเย็นขนาดนั้น
เธอไม่เคยตามดารา จึงไม่อาจเข้าใจความรู้สึกแบบนี้ได้
แต่จากคำพูดของเหอชิวชิว เธอเพิ่งรู้ว่าศิลปินไม่ชอบให้ใครไปรบกวนเวลาส่วนตัว โดยทั่วไปแล้ว แม้แฟนคลับจะบังเอิญเจอและจำได้ในที่สาธารณะ ก็จะเข้าใจกันโดยไม่ต้องพูดว่าจะไม่เข้าไปกวน
ชิวชิวชิว：【เฮ้อ แต่ถ้าพี่ไป๋โพสต์เวยป๋อให้มากกว่านี้ก็คงดี อยากรู้จริง ๆ ว่าปกติเขาทำอะไรบ้าง แล้วทะเลกับชายหาดก็เข้ากันดีใช่ไหมล่ะ? กางเกงว่ายน้ำ ฮี่ ๆ ๆ ๆ...】
ชิวชิวชิว：【ไม่งั้นคุณนักวาดช่วยวาดให้ฉันสักรูปสิ! ในเมื่อพี่ไป๋ไม่โพสต์เวยป๋อ ฉันก็ยังจ้างวาดเองได้นี่นา!!】
ซังหลิง：……
เธอพูดไม่ออก
ซังอวี๋เฟยหว่าน：【เพราะงั้น ประโยคสุดท้ายนั่นต่างหากคือจุดประสงค์ของเธอใช่ไหม?】
ชิวชิวชิว：【[ภาพคนเหม่อลอยน้ำลายไหล·jpg]】
ซังหลิงส่ายหน้าอย่างจนใจ ส่งสติกเกอร์ลูบหัวไปอันหนึ่ง แล้วปิดโทรศัพท์มือถือ