“ซังหลิง ฟังฉันนะ ที่ฉันพาเธอมาด้วยก็เพราะเห็นว่าเธอมีแวว งานเลี้ยงครั้งนี้มีแต่คนใหญ่คนโตทั้งนั้น! แค่พวกเขาแบ่งทรัพยากรให้เธอเพียงนิดเดียว ก็พอให้เธอเฉิดฉายในวงการบันเทิงจนใคร ๆ ต้องเกรงใจแล้ว”
ซังหลิงเดินตามหลังชายหน้ามันแต่งตัวฉูดฉาดอย่างเงียบ ๆ พลางฟังเขาพร่ำบ่น
คนผู้นี้คือเฟ่ยฝาน ผู้จัดการของเจ้าของร่างเดิม เจ้าของร่างเดิมเป็นดาราตัวประกอบระดับสิบแปดของสังกัดบันเทิงซิงกวง เพิ่งเซ็นสัญญาเข้าบริษัทได้ครึ่งปี จึงทำได้แค่เก็บทรัพยากรที่คนอื่นไม่เอามาใช้
แรกเริ่มเดิมทีเจ้าของร่างเดิมยังมีทิฐิอยู่บ้าง ด้วยหน้าตาสะสวย หลังถูกแมวมองค้นพบ เธอก็คิดแต่จะพึ่งพาตัวเองเพื่อก้าวขึ้นเป็นดาราดัง
แต่ไม่ต้องพูดถึงการแข่งขันกับค่ายอื่นเลย แม้แต่คนในค่ายเดียวกัน เธอก็สู้ไม่ได้
ทรัพยากรดี ๆ ต้องยกให้พี่ใหญ่หญิงอันดับหนึ่งของค่ายเลือกก่อน เมื่อเธอไม่เอาแล้วถึงจะส่งต่อให้คนถัดไปตามลำดับ พอมาถึงเจ้าของร่างเดิมก็ไม่เหลือแม้แต่น้ำแกง ยิ่งเจ้าของร่างเดิมหน้าตาดี คนอื่นก็ยิ่งไม่อยากให้เธอผงาดขึ้นมาเหยียบหัวตัวเอง แม้จะไม่กล้ากดขี่กันอย่างเปิดเผย แต่แค่กดเธอไว้เล็กน้อยก็ทำได้
อีกทั้งเธอยังไม่ได้เรียนการแสดงมาโดยตรง ฝีมือการทำงานจึงเทียบกับคนรุ่นเดียวกันไม่ได้เลย
เบื้องบนเห็นเช่นนั้น จึงตั้งใจจะกดความหยิ่งทะนงของเธอลงเสียหน่อย ให้เธอรู้จักความจริงและ ‘เชื่อฟัง’ การจัดการของบริษัท
ตอนที่ซังหลิงถูกส่งมายังโลกนี้ เจ้าของร่างเดิมยอมรับความจริงแล้ว เธอทนถูกกดขี่ไม่ไหว จึงคิดแต่จะไต่เต้าขึ้นไป