“อืม ๆ ฉันก็ไม่ชอบผู้หญิงเหมือนกัน”
เซเวียร์ตอบแทนเขาอย่างไม่ใส่ใจ
สิ่งที่ได้กลับมาคือสีหน้าเย็นชาของไป๋อี้เหนียน
แต่—
ไป๋อี้เหนียนไม่รู้ตัวจริง ๆ หรือว่าตัวเองปฏิบัติต่อซังหลิงเป็นพิเศษเกินไปแล้ว?
ก่อนหน้านี้มีทั้งผู้ชายและผู้หญิงตั้งมากมายที่เข้าใกล้เกวนนีแล้วถูกเซเวียร์จัดการ แต่ไม่เห็นไป๋อี้เหนียนจะปกป้องเธอถึงขนาดนี้เลย
พูดจริง ๆ เซเวียร์เริ่มสงสัยขึ้นมาแล้ว
คนที่ฉันเกลียด: มาที่นี่ (ตำแหน่ง)
ศูนย์ศูนย์ลู: ?
เขาคิดจะทำอะไรอีกล่ะ
การแข่งขันเพิ่งเริ่มต้น หุ่นรบแต่ละเครื่องก็ทยอยเข้าสู่สนาม
พวกเขาไม่ได้ยึดติดกับรูปลักษณ์แบบใดแบบหนึ่งในการสร้างหุ่นรบ จะทำออกมาเป็นแบบไหนก็ได้ ซังหลิงถึงกับเห็นหุ่นรบสีชมพูหวานแหววที่ทำเป็นรูปแมวตัวใหญ่ด้วย
ท่ามกลางหุ่นรบนับสิบเครื่อง มันโดดเด่นสะดุดตาเป็นพิเศษ
เกวนนีตื่นเต้นจนเขย่าแขนซังหลิง “จะเริ่มแล้ว ๆ รีบดูเร็ว—หุ่นรบสีเงินขาวเครื่องนั้นเป็นผลงานของพี่ชายฉัน ชื่อเฮ่าเยว่”
หุ่นรบเครื่องนี้เคลือบสีโทนเย็นทั่วทั้งตัว แตกต่างจากรูปร่างแปลกประหลาดของหุ่นรบที่นักศึกษาคนอื่นสร้าง เซเวียร์ทำหุ่นรบออกมาเป็นรูปมนุษย์แบบเรียบง่ายไม่หวือหวา
หุ่นรบร่างมนุษย์ที่มีแขนขาเรียวยาวยืนอยู่กลางสนาม เส้นสายพลิ้วไหวงดงาม ไม่รู้ว่าเป็นเพราะรู้ว่าคนควบคุมหุ่นรบคือไป๋อี้เหนียนหรือเปล่า ถึงได้รู้สึกว่ามันแผ่กลิ่นอายหยิ่งผยองอยู่หลายส่วน ทั้งน่าเกรงขามและสง่างาม
ซังหลิงมองอยู่ครู่หนึ่งก็ละสายตากลับมาอย่างเบื่อหน่าย