ภายในห้องสลัว เฮ่อซูเหยียนกวาดข้าวของบนโต๊ะตกลงพื้นรวดเดียว สีหน้าไร้อารมณ์
เสียงของแตกกระจายไปทั่ว
เขาจ้องเด็กสาวบนหน้าจออย่างดื้อรั้น
เธอบอกว่ามีผู้ชายดี ๆ สองคนเข้ามาอยู่ข้างกาย จนเธอตัดสินใจเลือกไม่ได้
ข้างกายเธอ...ไม่มีที่สำหรับเขาอีกแล้ว
ความเจ็บปวดบิดเกร็งในท้องทำให้เฮ่อซูเหยียนงอตัวลงอย่างหนัก ใบหน้าซีดขาว
“ที่รัก อย่าทำกับผมแบบนี้...”
ประตูถูกเปิดผางขึ้นมา
กลิ่นเหล้าคลุ้งไปทั่วห้องจนเธอขมวดคิ้ว เธอเปิดไฟแล้วพุ่งเข้าไป ตบหน้าเฮ่อซูเหยียนอย่างแรงสองฉาด
“ก็แค่ผู้หญิงคนเดียว! ทำไมต้องทำให้ตัวเองเป็นสภาพนี้ด้วย! คิดว่าตัวเองน่าสมเพชขนาดนี้แล้วเขาจะหันมามองหรือไง! ไปส่องกระจกดูบ้างไหมว่าตอนนี้ตัวเองดูน่าเวทนาแค่ไหน!”
“เฮ่อซูเหยียน ฉันผิดหวังในตัวเธอมากจริง ๆ!”
เฮ่อซูเหยียนกำโทรศัพท์แน่นด้วยสองมือ แล้วแนบไว้กับอก
ราวกับทำเช่นนี้แล้วซังหลิงจะไม่เคยจากเขาไป
แววตาของเขามีน้ำตาคลอ “แม่...ผมเสียใจแล้ว ผมไม่ควรหลอกเธอเลย...”
เสียงกลัดกลุ้มของเด็กสาวดังออกมาจากลำโพงโทรศัพท์ “ความรักเหรอ? ฉันไม่รู้ว่าความรักคืออะไร แค่รู้สึกว่าเวลาเห็นพวกเขาแล้วสบายใจ แบบนี้...เรียกว่าชอบหรือเปล่า?”
เฮ่อซูเหยียนเจ็บปวดจนขดตัวงอ
หลิงหลิง...ผมผิดไปแล้ว...ผมรู้แล้วจริง ๆ ว่าผมผิด...
...
หลิงเป่ามองฉันหน่อย (ฉบับยอมสงบแล้ว):【อะไรนะ?! ให้ตายเถอะ ไอ้สารเลวคนไหนชิงตัดหน้ากัน!】
หลิงเป่ามองฉันหน่อย (ฉบับยอมสงบแล้ว):【ที่รัก อย่าไปเชื่อพวกเขานะ ผู้ชายพวกนั้นอาจหลอกเธอได้ทั้งนั้น อย่าเข้าใกล้พวกเขามาก ฉันกลัวพวกเขาจะทำให้เธอเหม็น】