“ไม่มีแน่นอน!”
ระบบยืนตัวตรง “ความเป็นส่วนตัวของเจ้านาย ฉันจะปกป้องเอง!”
ซังหลิงอดหัวเราะไม่ได้
ดวงตาโค้งเป็นจันทร์เสี้ยว เสียงหัวเราะอ่อนหวาน
“ระบบ เธอน่ารักจังเลย”
ระบบหน้าแดง ซบลงบนไหล่ของซังหลิง ใช้ร่างทรงกลมร้อนผ่าวแนบคลอเคลียกับเธอ
“เจ้านายน่ารักกว่าอีก”
ต้นอ่อนเหล่านั้นมีสีเขียวมรกต ราวกับแกะสลักขึ้นจากหยก
เมื่อสัมผัสลงไป ยังรู้สึกได้ถึงความยืดหยุ่นเล็กน้อย
ซังหลิงใช้นิ้วคลอเคลียลำต้นของต้นอ่อนอย่างเพลิดเพลิน สีหน้าสบาย ๆ
……
อีกด้านหนึ่ง
จี้ชิงอันที่กำลังอ่านหนังสือส่งเสียงครางต่ำ ๆ ขึ้นมาอย่างกะทันหัน
เขาเม้มริมฝีปาก สายตาหลุบลงมองจุดหนึ่ง
เสื้อคลุมบังส่วนที่ไม่ควรให้ใครเห็นไว้พอดี
พลังพิเศษของเขาเท่ากับร่างแยกของเขา
เมื่อร่างแยกถูกหยอกล้อ สัมผัสอุ่นจากปลายนิ้วของหญิงสาวก็ส่งผ่านมาถึงร่างหลักอย่างชัดเจน
มุมหนึ่งของหน้าหนังสือถูกบีบจนยับ เขาฟังเสียงหัวเราะแผ่วเบาของหญิงสาว รับรู้ถึงการหยอกเย้าที่คล้ายมีคล้ายไม่มี ใบหน้าเยือกเย็นสุขุมที่เคยควบคุมตัวเองได้ดีพลันพังทลายไปชั่วขณะ
อยากตัดการรับรู้ร่วมกัน แต่ก็ทำใจไม่ได้……
เหงื่อเม็ดเล็กผุดขึ้นตามขมับ
ทหารรับจ้างคนหนึ่งสังเกตเห็นความผิดปกติของเขาได้อย่างเฉียบไว จึงรีบเดินเข้ามาถามด้วยความห่วงใย “ด็อกเตอร์จี้ คุณเป็นอะไรหรือเปล่าครับ?”
เขากดวิทยุสื่อสารทันที “ขอเจ้าหน้าที่พยาบาลมาที่นี่หน่อย”
ความรู้สึกที่กำลังดื่มด่ำถูกขัดจังหวะ ความรู้สึกเช่นนี้ไม่ดีเอาเสียเลย
จี้ชิงอันขมวดคิ้ว “ผมไม่เป็นไร” เขามองอีกฝ่ายด้วยสายตาเย็นชา “ตอนนี้รบกวนออกไปก่อน”
ปกติเขาสุภาพอ่อนโยน ทหารรับจ้างเพิ่งเคยเห็นเขาเป็นแบบนี้เป็นครั้งแรก