ซังหลิงยิ้ม พลางมองเขาอย่างจริงจัง เพราะเหอชิวชิว เฟิงไป๋ฮั่นจึงเป็นหนึ่งในผู้ชายไม่กี่คนในชีวิตของเธอที่เธอเคยใส่ใจอย่างจริงจัง
เมื่ออยู่ใกล้กันเช่นนี้ ยิ่งสัมผัสได้ถึงเสน่ห์อันเกียจคร้านและสง่างามของชายหนุ่ม
เธอเข้าใจได้ไม่ยากว่าทำไมเขาถึงเป็นที่ชื่นชอบของผู้คนมากมาย เพราะบางคนก็เกิดมาเพื่อเป็นจุดสนใจของทุกสายตา
ซังหลิงเอ่ยว่า “ถ้าคุณไปดูตัว ต้องเป็นที่ชื่นชอบมากแน่ ๆ”
เฟิงไป๋ฮั่นยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย จับสังเกตสีหน้าของเธอได้ “ขอบคุณนะ? นี่ถือว่าคุณยอมรับในตัวผมหรือเปล่า?”
“หืม?”
เฟิงไป๋ฮั่นถาม “สมมตินะ ถ้าคนที่ไปดูตัวกับคุณเป็นผม ความประทับใจแรกที่คุณมีต่อผมจะเป็นยังไง?”
ซังหลิงชะงักไป
น้ำเสียงของเฟิงไป๋ฮั่นยังคงผ่อนคลายและเบาสบาย ราวกับกำลังชวนคุยเล่น
“ไม่ต้องเกร็ง คิดซะว่าผมกำลังซ้อมล่วงหน้าก็แล้วกัน ยังไงการดูตัวก็เป็นครั้งแรกในชีวิตผม”
ซังหลิงแปลกใจ “คุณพูดจริงเหรอ?”
ริมฝีปากแดงระเรื่อของหญิงสาวเผยอออกเล็กน้อยอย่างอดไม่ได้
เฟิงไป๋ฮั่นผายมือเชื้อเชิญ
ซังหลิงจนใจ “ฉันไม่เคยคิดถึงความเป็นไปได้นี้เลย อีกอย่าง...” เธอเว้นจังหวะ ก่อนจะพูดอย่างจริงใจว่า “คุณหล่อมาก คนที่ชอบคุณก็มีเยอะแยะ ถ้าคุณจะไปดูตัว ฉันคิดว่าคงไม่มีใครปฏิเสธคุณหรอก”
“ในบรรดาคนพวกนั้น มีคุณด้วยหรือเปล่า?”
เฟิงไป๋ฮั่นถามแทรกขึ้นมาอย่างกะทันหัน
แววตาของเขาล้ำลึก ราวกับหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับทะเลที่มีคลื่นใต้น้ำอยู่เบื้องหน้า ซังหลิงพลันพูดไม่ออก