ร่างของหญิงสาวชุ่มเหงื่อ อุณหภูมิร่างกายสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว เซเวียร์สัมผัสได้ว่ากลิ่นหอมเฉพาะตัวบนกายเธอเข้มข้นขึ้นเมื่อถูกความร้อนอบอวล คลอเคลียอยู่ตรงปลายจมูก ราวกับเงาที่ตามติดไม่ห่าง
เขาโอบเอวหญิงสาวไว้ รู้สึกเพียงว่าฝ่ามือสัมผัสกับความนุ่มละมุน
ซังหลิงถูกตรึงไว้กับกำแพงและจูบอย่างดูดดื่ม จนต้องหรี่ตาลง ดวงตาที่ปกติยามเบิกกว้างจะดูกลมเล็กน้อย บัดนี้กลับเรียวยาวคล้ายดวงตาจิ้งจอก ขนตาที่ไหวระริกเผยประกายพร่างพราวชวนใจสั่น
ขาเธออ่อนจนยืนไม่ไหว จึงยกแขนโอบรอบคอชายหนุ่ม แล้วพิงเขาไว้เพื่อทรงตัว
แม้จะรู้ว่าเธอเป็นคนอย่างไร ท่าทางนี้ก็ยังทำให้หัวใจเซเวียร์เต้นกระหน่ำ แววตาของเขาพลันมืดลึกลงอีกหลายส่วน
วินาทีถัดมา เขาก้มลงจูบเธอลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม—
ซังหลิงครางแผ่วเบา ก่อนส่ายหน้าอย่างไม่พอใจเพื่อหลบเลี่ยงจูบของเซเวียร์
ปลายลิ้นชาไปหมด
เธอคิดในใจว่า เขาเป็นบ้าอะไรขึ้นมาอีกแล้ว?
จูบนี้ยืดเยื้ออยู่นาน ซังหลิงเริ่มคิดว่าเซเวียร์อาจเป็นโรคกระหายสัมผัสจริง ๆ
เธอรู้สึกว่าริมฝีปากแทบจะไร้ความรู้สึก จึงผลักเขาออกไปอย่างสุดจะทน
“พอแล้ว พอได้แล้ว”
เซเวียร์เลียมุมปาก ก่อนเบือนหน้าไปอย่างไม่สบอารมณ์ แล้ววางคางลงบนไหล่เธอ
ชายร่างสูงโน้มตัวลง ท่าทางดูเหมือนไม่ได้ออดอ้อน แต่กลับออดอ้อนยิ่งกว่าเสียอีก
ทว่ายังมีคนหนึ่งที่ไม่รู้จักรับมุก
ซังหลิงผลักหัวเขาอย่างไม่พอใจ น้ำเสียงขึ้นจมูกคล้ายกำลังงอน “อย่าทับฉันสิ คุณหนักมากจริง ๆ”