“อื้อ ๆ!!”
โจวฉีอันตกอยู่ในความมืดมิด ได้แต่มองไอ้ผู้ชายหน้าดำคนนั้นปิดประตูลงต่อหน้าต่อตา
โนแลนใช้เวลาไม่ถึงสองนาทีก็จัดการทุกอย่างเสร็จ
เมื่อหันกลับมาเห็นว่าซังหลิงกำลังทำอะไร เขาก็อดชะงักไปไม่ได้
“รสชาติดีไหม?”
“ก็...พอใช้ได้ค่ะ? ขอโทษนะคะที่ดื่มโดยไม่ได้ขออนุญาตคุณก่อน”
ซังหลิงจุ๊บปาก พอได้ยินเสียง เธอก็เงยหน้าขึ้น
น่าเสียดายที่ยังคงมองไม่เห็นอะไรอยู่ดี น่าเบื่อชะมัด
แพขนตาของเธอลู่ลงอีกครั้ง เงาขนตาหนาแน่นทอดเป็นรูปพัดบนแก้ม ภายใต้สายตาสงบนิ่งของโนแลน เขามองเห็นอย่างชัดเจนว่าแก้มของหญิงสาวค่อย ๆ แดงระเรื่อขึ้นมา
ราวกับกลิ่นหอมที่มองไม่เห็นกำลังแผ่กระจายไปในอากาศพร้อมกับสีแดงระเรื่อนั้น
วัตถุดิบของเหล้าชนิดนี้เติบโตได้เฉพาะบนดาวเว่ยหมิง เป็นพืชที่ออกฤทธิ์เร็ว ทำให้สมองชาได้อย่างฉับพลัน
เมื่อนำมาหมักเป็นเหล้า ก็ทำให้เมาได้ง่ายมากเช่นกัน
คนที่ไม่เคยฝึกฝน หากคิดจะดื่มเหล้าชนิดนี้ แค่ครึ่งจอกก็ล้มพับได้อย่างสบาย ๆ
ยิ่งไปกว่านั้น—
โนแลนทั้งขำทั้งอ่อนใจ ในแก้วเหลือของเหลวเพียงชั้นบาง ๆ ที่ไหวระริกอยู่ใต้แสงไฟ
ใจกล้าไม่เบาเลยนะ
แต่ก็ใช่ เธอใจกล้าแบบนี้มาตลอด
“ไม่เป็นไร” โนแลนยกยิ้ม “เดิมทีก็รินให้คุณดื่มอยู่แล้ว ชอบรสแบบนี้เหรอ?”
ซังหลิงเอียงคอ มองเขาอย่างเชื่องช้า
สติของเธอก้ำกึ่งระหว่างรู้ตัวกับไม่รู้ตัว เงาร่างตรงหน้าพลันแยกเป็นสองคน สามคน...
“อื้อ!”
เธอมึนงงจนส่ายหัวไปมา แต่กลับยิ่งเวียนหัวกว่าเดิม
เท้าพลันเซ ร่างทั้งร่างถลาไปข้างหน้าอย่างซวนเซ—
มือใหญ่ข้างหนึ่งรับเธอไว้ได้อย่างมั่นคง
โนแลนชมเธอว่า “คอแข็งดีนี่”
ซังหลิงขมวดคิ้วแน่นกว่าเดิม ผู้ชายคนนี้พูดอะไรจ้อกแจ้กกันนะ ทำไมถึงน่ารำคาญเหมือนเซเวียร์เลย
ไม่สิ...ผู้ชายคนนี้ก็คือเซเวียร์นี่นา!
เธอเกาะแขนเซเวียร์แล้วแหงนหน้ามองสูง จนคอเมื่อยไปหมด ดวงตาคู่งามที่เอ่อคลอด้วยประกายน้ำหรี่ลงจนกลายเป็นดวงตาจิ้งจอก ก่อนจะเพ่งมองอย่างจริงจัง—แต่สุดท้ายก็แยกอะไรไม่ออกอยู่ดี