ระบบจุดพลุขึ้นในสมองของซังหลิง
แล้วก็หมุนวนอย่างเริงร่า
「นายท่าน! คุณเก่งที่สุดเลยค่ะ!」
ซังหลิงยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยอย่างไร้เสียง ไม่ได้รู้สึกหวั่นไหวเพราะคำชมของระบบ
ความจริงแล้ว เธอแทบสัมผัสถึงความรู้สึกได้ยาก สำหรับเธอ อารมณ์ความรู้สึกเป็นสิ่งไร้ประโยชน์
โดยเฉพาะเมื่อมองบรรดาผู้ชายเหล่านั้น เพียงเธอกระดิกนิ้วเบา ๆ พวกเขาก็ยินดีมอบใจให้แล้ว ยิ่งทำให้เธอรู้สึกว่ามันง่ายจนน่าเบื่อ
ร่างกายของเธออยู่ท่ามกลางเรื่องราวเหล่านั้น ทว่าวิญญาณกลับเย็นชาไม่เปลี่ยนแปลง
「ไม่เป็นไรใช่ไหม พี่ฉิน ไปตามหมอมาที」
เจียงเชียนอวี่เร่งฝีเท้าเข้าไปหาซังหลิง รับตัวเธอมาจากมือพี่ฉิน น้ำเสียงไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ
「ฉันไม่เป็นไร」ซังหลิงส่ายหน้า พลางปรับลมหายใจให้เป็นปกติอย่างรวดเร็ว 「ขอโทษนะ ทำให้คุณเห็นเรื่องน่าขันแล้ว」
รอยยิ้มของหญิงสาวในสายตาเจียงเชียนอวี่ดูเหมือนฝืนยิ้ม
「ถ้าไม่อยากยิ้มก็ไม่ต้องยิ้ม ซังหลิง เรื่องนี้ฉันผิดเอง คุณจะด่าฉันก็ได้—」อย่างน้อยแบบนั้น เขาคงรู้สึกดีขึ้นบ้าง
ถึงขั้นแอบเกิดความหวังขึ้นมาลึก ๆ อย่างน้อยก็เป็นหลักฐานว่าซังหลิงยังใส่ใจเขา
แววตาของเขาเต็มไปด้วยคำวิงวอน อยากได้รับบางสิ่งจากซังหลิง
ซังหลิงถอนหายใจ เอ่ยกับเขาอย่างอ่อนโยนว่า 「เจียงเชียนอวี่ อย่าทำแบบนี้เลย เราหย่ากันแล้ว」
เพียงประโยคเดียวก็ทำให้ดวงตาของเจียงเชียนอวี่แสบร้อน
เขากุมข้อมือซังหลิงไว้ นิ้วมือทรงพลังคู่นั้นเคยโลดแล่นในแวดวงธุรกิจ เซ็นสัญญามูลค่าหลายหมื่นล้านได้โดยไม่เปลี่ยนสีหน้า ทว่าตอนนี้กลับสั่นกระตุกอย่างควบคุมไม่ได้