“คุณพูดถูก เรื่องนี้คุณมีสิทธิ์รับรู้”
โจวจ้านถอนหายใจเบา ๆ ก่อนหยุดฝีเท้า
“เจียงเชียนอวี่พาผู้หญิงคนหนึ่งมาที่นี่… ผู้หญิงคนนั้นมีสถานะไม่ธรรมดา พอดีโม่จั๋วฮวาเห็นเข้า เขาเลยลงไม้ลงมือกับเจียงเชียนอวี่”
ซังหลิงไม่คิดว่าเรื่องนี้จะเป็นเพราะเธอ จึงชะงักไปครู่หนึ่ง “จั๋วฮวาเป็นฝ่ายลงมือก่อนเหรอ?”
“อืม เขาดื่มมากไปหน่อย”
ซังหลิงนึกถึงคนที่เห็นตรงหน้าลิฟต์ “คนที่เจียงเชียนอวี่พามา คือคุณเฉิงหรือเปล่า?”
โจวจ้านประหลาดใจเล็กน้อย “คุณรู้แล้วเหรอ?”
ซังหลิงยิ้มบาง ๆ “ไม่ใช่แค่นั้น ฉันยังรู้ด้วยว่าคุณเฉิงเป็นแฟนเก่าของเจียงเชียนอวี่”
โจวจ้านถึงกับพูดไม่ออก
ผ่านไปครู่ใหญ่ เขาถึงเอ่ยว่า “คุณไม่โกรธเหรอ?”
เธอหย่ากับเจียงเชียนอวี่แล้ว จะโกรธไปทำไม
แต่เจียงเชียนอวี่กลับรีบร้อนเหลือเกิน เพิ่งหย่าก็พาแฟนเก่าออกมาเปิดตัวเสียแล้ว ก่อนหน้านี้ที่ไม่ยอมหย่า คงถูกอะไรสกปรกสิงร่างอยู่จริง ๆ สินะ
ซังหลิงไม่ได้ตอบ เพียงพูดว่า “ไปดูกันเถอะ” เธอเคยมาที่นี่ครั้งหนึ่งแล้ว “อยู่ทางนั้นเหรอ?”
“อืม”
โจวจ้านมองแผ่นหลังของหญิงสาว ฝีเท้าของเธอสงบนิ่ง ไม่เห็นท่าทีรีบร้อน แม้ตอนที่ได้ยินเรื่องเจียงเชียนอวี่กับเฉิงหว่าน สีหน้าก็ไม่เผยความเศร้าออกมา
ตกลงว่าไม่ใส่ใจ หรือว่า—
โจวจ้านหรี่ตา ความคิดครุ่นคำนึงแล่นผ่านใจ
ตอนซังหลิงเข้าไปในห้อง ความวุ่นวายภายในก็ถูกเก็บกวาดไปแล้วรอบหนึ่ง
พวกรุ่นสองเห็นซังหลิงก็พากันลุกขึ้น